Τα κουτάλια της αγάπης

στο youtube

Οργανικός χορός της Καππαδοκίας σε 2/4. Ονομάστηκε Κόνιαλης (Κόνιαλι στην εδώ Ελλάδα) λόγω της καταγωγής του πιθανότατα, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Είναι ο χορός των κουταλιών, γαμήλιος χορός που τον χόρευαν κατά σειρά, μετά την στέψη, πρώτα ο γαμπρός και η νύφη και στη συνέχεια όλο το σόι.
Χορεύονταν επίσης από ζευγάρια, γυναικών ή ανδρών, ή από ανδρόγυνα. Το κάθε μέλος του ζευγαριού κρατούσε 4 κουτάλια, 2 σε κάθε χέρι.
Τα κουτάλια ήταν τριών ειδών:
Τα «ταχταδιώνας» (σανιδένια) με ζωγραφισμένα λουλούδια στο κοίλο μέρος και δίστιχα στην τουρκική γλώσσα στη λαβή, που τα έφτιαχναν στο Ικόνιο και στη Σίλλη.
Τα «σιδερώνας» (μεταλλικά) τα κοινά κουτάλια που χρησιμοποιούσαν στο φαγητό καθημερινά, που τα προμηθευόταν από την Κων/πολη και
Τα «κοκάλινα» που ερχόταν και αυτά από την Κων/πολη.
(πηγή: https://www.topoikaitropoi.gr/videos/choros-ton-koutalion-koniali-video/)
Στο ακορντεόν ο υπέροχος Λάζαρος Κουλαξίζης. Ένας μουσικός - θρύλος.
Ο Λάζαρος Κουλαξίζης ήταν γόνος οικογενείας μουσικών, από την Πόλη, που ήρθαν στη μαμά Ελλάδα το 22..  Πρωτοανέβηκε στο πάλκο σε ηλικία 10 χρονών. Στο παίξιμό του ενσωμάτωσε μικρασιάτικα ακούσματα και για πολλές δεκαετίες με τα μαγικά του πλήκτρα κέντησε πλήθος λαϊκών και δημοτικών τραγούδιών, στη δισκογραφία αλλά και δίπλα σε κορυφαίους μουσικούς και τραγουδιστές..
Μια συνέντευξή του εδώ

Συνέντευξη Λάζαρου Κουλαξίζη

Τα αποσπάσματα βίντεο από δω. Χορεύει ο Πολιτιστικός Σύνδεσμος Ζαγορίσιων.

βίντεο

Η πρώτη εικόνα είναι η Παναγία η Μπαλουκλιώτισα (Ζωοδόχος Πηγή στο Μπαλουκλί)
Οι καρτ ποστάλ είναι παλιές, εικόνες από τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη κυρίως.

Έχε γειά Παναγιά..

Το 1977 ο διάσημος βιολονίστας Yehudi Menuhin συνάντησε τη μεγάλη κυρία της μουσικής μας παράδοσης, τη Δόμνα Σαμίου, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του προγράμματος της Γαλλικής κρατικής τηλεόρασης 'Le Grand Echiquier'. Και καταγράφτηκε αυτό το μοναδικο στιγμιότυπο, η εκτέλεση και ερμηνεία του Μικρασιάτικου παραδοσιακού τραγουδιού Έχε γειά Παναγιά (ή αλλιώς Έχε για πάντα γειά)

Ένα συγκλονιστικό στιγμιότυπο. 

Η τέχνη στο αποκορύφωμά της.

Δύο Μεγάλοι 'υπηρέτες' της. Φαινομενικά πάνω σε διαφορετικά μονοπάτια της μουσικής μα η μουσική είναι μία.. Μια και η συγκίνηση μπροστά στο αφοπλιστικά αληθινό..

Αντίο πατρίδα μου..

Το τραγούδι Αντίο πατρίδα μου γράφτηκε απο τον Enrico Macias (το αληθινό του όνομα είναι Gaston Ghrenassia) μέσα στη βάρκα που τον μετέφερε, 'εξόριστο' λόγω διώξεων, απο την Αλγερία στη Γαλλία.

Ο Ενρίκο Μασίας γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου του 1938  στο Constantine της Αλγερίας, και είναι Αλγερινός Γαλλοεβραίος τραγουδιστής.

Ο πατέρας του ήταν βιολιστής σε μια ορχήστρα που έπαιζε maalouf, δηλαδή ανδαλο-αραβική μουσική. Ο Ενρίκο έπαιζε κιθάρα απο μικρό παιδί και άρχισε να συμμετέχει στην ορχήστρα στα 15 του, παίρνοντας σύντομα τη θέση του Cheick Raymond που ήταν ο πρώτος κιθαρίστας. Στη συνέχεια δούλεψε ως δάσκαλος, αλλά συνέχισε καί την κιθάρα.

Το 1961, ο Cheick Raymond σκοτώθηκε, και την ίδια χρονιά ξέσπασε η αλγερινή επανάσταση.

Η κατάσταση έγινε επικίνδυνη για τους Εβραίους κατοίκους του Constantine, και ο Ενρίκο έφυγε, 'εξόριστος' για τη Γαλλία μαζί με τη γυναίκα του Suzie (που ήταν κόρη του Cheick Raymond). Μέσα στη βάρκα που τον έπαιρνε μακριά απ την αγαπημένη του πατρίδα έγραψε το τραγούδι αυτό, που ήταν και το πρώτο που ηχογράφησε στα Γαλλικά, το 1962 στο Παρίσι.

Ακολούθησε μια τεράστια καριέρα, για έναν υπέροχο μουσικό, τραγουδιστή και άνθρωπο.

(το βίντεο απο το κανάλι του Κώστα Λογιτσιώτη στο youtube

https://www.youtube.com/user/logkost1 )