Αν ο άνθρωπος μπορούσε να πει πόσο πολύ αγαπάει..

Αν ο άνθρωπος μπορούσε να πει πόσο πολύ αγαπάει,

αν  μπορούσε να υψώσει την αγάπη του ως τον ουρανό

σαν ένα σύννεφο μέσα στο φως

Αν μπορούσε ν’ αφήσει το κορμί του να καταρρεύσει,

σαν να ταν τοίχοι που γκρεμίζονται

για να χαιρετήσει την αλήθεια στο κέντρο του

ως να μείνει μοναχά

η αλήθεια της αγάπης του

η δική του αλήθεια

που τ όνομά της δεν είναι δόξα, τύχη ή φιλοδοξία

αλλά αγάπη ή πόθος..

..τότε εγώ θα ήμουν εκείνος που ζούσε στ’ όνειρο

εκείνος που με τη γλώσσα, τα μάτια  και τα χέρια του

δείχνει στους ανθρώπους την αγνοημένη αλήθεια

την αλήθεια για την αληθινή του αγάπη.

.

Άλλη ελευθερία δεν ξέρω, παρά να είμαι δέσμιος κάποιου

του οποίου το όνομα δεν μπορώ να ακούσω χωρίς να ριγήσω

για τον οποίο ξεχνώ ακόμα και  τούτη  την πενιχρή ύπαρξη

που η μέρα και η νύχτα μου είναι ό,τι θέλει εκείνος

και το σώμα και το πνεύμα μου επιπλέουν

στο δικό του σώμα και πνεύμα

σαν σκόρπια κούτσουρα που η θάλασσα βυθίζει ή ανεβάζει

ελεύθερα, με τη ελευθερία του έρωτα

τη μόνη ελευθερία που με εξυψώνει

τη μόνη ελευθερία που γι αυτή πεθαίνω.

Εσύ δίνεις νόημα στην ύπαρξή μου

Αν δε σε γνωρίσω δεν έχω ζήσει

Αν πεθάνω χωρίς να σ έχω συναντήσει

δεν πεθαίνω

γιατί δεν έχω ζήσει

(Luis Cernuda
Si el hombre pudiera decir lo que ama

μετάφραση: Λιλάκι) 

Η εικόνα εδώ: http://stock-clip.com/video-footage/roiling 

Το πιό εύθραυστο είναι εκείνο που αντέχει..

“Lo más frágil es lo que dura”:

“y ves que es lo más hondo
de tu vivir un poco
de eso que llaman nada
tantas gentes sensatas:
un olor de azahar,
aire. Hubo algo más?”

Luis Cernuda

Το πιό εύθραυστο είναι εκείνο που αντέχει

"..και βλέπεις πως το πιό βαθύ

της ζωής σου είναι μια σταγόνα

απο κεινο που ονομάζουν 'τίποτα'

τόσοι λογικοί άνθρωποι..

Μια ευωδιά απο άνθη πορτοκαλιάς, 

αέρας. Υπήρχε ποτέ τίποτα περισσότερο;'

(μετάφραση: Λιλάκι)