Αν θέλεις..

Μιχάλης Βιολάρης.. Γλυκιά φωνή, εύκαμπτη και ιδιαίτερη. Ερμηνείες που ομόρφυναν την εποχή τους και ακόμα ομορφαίνουν τις μέρες μας..

Με σημαντικές μουσικές σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Λάρνακας, αλλά καί ακαδημαϊκές σπουδές στη Φιλοσοφική Αθηνών.. Νεοκυματικός, ξεκίνησε δίπλα στο Γιάννη Σπανό, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '60, κι αμέσως η φωνή του μας έγινε οικεία και αγαπήθηκε πολύ απο τους φίλους του πολιτισμού και του καλού τραγουδιού.. Τραγούδησε Γιάννη Σπανό και Λίνο Κόκοτο, Μίμη Πλέσσα και Γιώργο Κριμιζάκη, και Γιώργο Κατσαρό, και Απόστολο Καλδάρα, και.. και.. Και μελοποιημένη ποίηση και μεγάλους στιχουργούς. Συνθέτης κι ο ίδιος, μελοποίησε ποιήματα του Κύπριου ποιητή Χριστόδουλου Πασιαρδή, στον κύκλο τραγουδιών με τίτλο "ΚΑΙΡΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΩΝ ΜΝΗΜΗ" του1996, που ήταν αφιερωμένος στον απελευθερωτικό αγώνα τηε Ε.Ο.Κ.Α. (1955-1959).

Εδώ ένα ελάχιστα γνωστό τραγούδι, απο τον προσωπικό του δίσκο Μιχάλης Βιολάρης 4. Σε μουσική Γιάννη Γκούμα και στίχους Γιάννη Κακουλίδη. Με ένα περίεργο 'στρίψιμο' στο ρεφραίν. Ένα ζεϊμπεκικο-διαμαντάκι, κοφτό, καρφωτό. Απλά και όμορφα. Και με καημό. Λιγάκι απ αυτόν έγινε τραγούδι.. Ο υπόλοιπος έμεινε εκεί που του ταιριάζει, στο σκοτάδι..

"..Αν θέλεις να μη σ αγαπώ
πες μου το αυτό το βράδυ
πες μου το τώρα που μπορώ
να κλάψω στο σκοτάδι.."

Ο καθένας αγαπά..

Ο καθένας αγαπά

όπως το φεγγάρι

που κλείνει μέσα του 

Ο σπάνιος Πέτρος Πανδής τραγουδά Νότη Μαυρουδή και Γιάννη Κακουλίδη..
Απο παλιά ελληνική ταινία, απο κείνες που καθρέφτιζαν πόνους και μικρές ανθρώπινες χαρές και όνειρα. 

Συνειρμικά μου έφερε στο νου τους στίχους του Θωμά Γκόρπα*, στο ποίημά του Αναπόληση:

Θα καταργήσω τον ουρανό, θα καταργήσω τη γη
και θ’ αφήσω μόνο ένα ουζερί
για ένα πιοτό για ένα τραγούδι για ένα χορό
κι εσύ 

να περνάς απ’ έξω.

Και τούτο συνειρμικά μου θυμίζει το στιχάκι μου που μελοποίησε ο Νικολής δυο καλοκαίρια πριν..

Κι αν δειλινό, απο έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου

τα χρώματά του βάφουνε

για πάντα την ψυχή σου..

Και όλες μας τις συγκινήσεις.. 

..................................................
*Θωμάς Γκόρπας - Βιογραφικό
(απο το kyklos.wordpress.com)

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη λεγόμενη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.
Πέθανε στην Αθήνα το 2003.