Νοσταλγία στη Φλώρινα..

Οι ευγενικές, πανέμορφες μελωδίες του ευγενικού κυρίου Γιώργου Σταυριανού.. Τόσα χρόνια μετά από την Ερημη Πόλη, τους Δέκα Παιδικους Καϋμούς, τους Φόβους του Μεσημεριού, το Άνεμος Είναι, τον Καθαρό Ουρανό του και τόσα άλλα ακόμη , κι όμως.. η μαγεία παραμένει αναλλοίωτη. Όπως εδώ, στη "Νοσταλγία στη Φλώρινα" που βρίσκεται στον τελευταίο δίσκο του με τίτλο «Λύκε, λύκε είσαι εδώ;» που κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου 2021 από τον Μετρονόμο. Παίζουν οι μουσικοί: Κυριάκος Γκουβέντας βιολί, Κώστας Τσιαγκούλας κιθάρα, κρουστά, Γιώργος Σταυριανός πιάνο Ενορχήστρωση: Γιώργος Σταυριανός Ηχοληψία - Μίξη - Mastering: Κώστας Παρίσσης, Studio Praxis Οι εξαιρετικές φωτογραφίες ειναι από την ομάδα Florina Photography στο Facebook https://www.facebook.com/PhotographyFlorina/

 

Ώσπου μια νύχτα..

Ώσπου μια νύχτα, ένας διαβάτης περνάει στο δρόμο τραγουδώντας. Πού έχεις ξανακούσει το τραγούδι αυτό; Δεν θυμάσαι. Κι όμως η νοσταλγία όλων όσων ονειρεύτηκες, τρέμει μες στο τραγούδι. Στέκεσαι στο παράθυρο κι ακούς σαν μαγεμένος. Κι άξαφνα σε κάποια στροφή του δρόμου, το τραγούδι σβήνει. Όλα χάνονται. Ησυχία... Tώρα τι θα κάνεις; Η σιωπή κάνει τον κόσμο πιο μεγάλο. Η θλίψη.. πιο δίκαιο. Τάσος Λειβαδίτης ..................................................................... Μα εσύ γελάς σαν πρώτα Στίχοι / Μουσική: Γιώργος Σταυριανός Ερμηνεία: Νίκος Γράψας LP: Άνεμος είναι

Μα εσύ..

"..γελούν οι φίλοι, στα δυο μου χείλη
είν' η αγάπη, κάντην ό,τι θες.." 

Το 1988, δυο χρόνια πριν κυκλοφορήσει σε δίσκο (στο LP "Άνεμος είναι.." του 1990), το "Εσυ γελάς σαν πρώτα.." τραγουδισμένο απ τον ίδιο το Γιώργο Σταυριανό. Στην εκπομπή της Ρηνιώς Παπανικολα Έργα και Ημέρες της Ελληνικής Μουσικής.. Με ελαφρά διαφορετικούς στίχους απο κείνους του μετέπειτα δίσκου..
Κι έτσι ξαφνικά χυμάει μέσα στο παρόν ποίηση απ τα παλιά, τότε που αυτές οι μουσικές, αυτός ο τρόπος να ζεις ήταν παντού γύρω και μέσα μας..

Καθαρός ουρανός..

Καθαρός ουρανός..
Καθαρά λόγια..
Καθαροί άνθρωποι..
Σπάνιοι..
Οι πράξεις τους έχουν
το φωτεινό περίγραμμα
της ψυχής τους.
Το πέρασμά τους αφήνει
πόνο γλυκό
αποτύπωμα νοσταλγίας.

Μια σταγόνα ελευθερίας..

Η ανοιχτή αγκαλιά

Σπάζει και τις κρυφές

Αλυσίδες

Η ελεύθερη ψυχή

Ταξιδεύει πέρα απ το τέλος

Του φόβου

Μια σταγόνα ελευθερίας

Και μόνο

Η αγάπη

                                                               Β

Κι όποιος μετράει τα χρώματα..

Οι ζαφειρένιες αλλαγές, εορτή της παντοδυναμίας!
Μια μουσική με χρώματα – νερά ζωγραφισμένη
κι’ όποιος μετράει τα χρώματα χάνει τα δάχτυλά του
και ξαναρχίζει απ’ την αρχή και μες στο θαύμα κλαίει!

Νικηφόρος Βρεττάκος

(Ηλιοβασίλεμα - 1939)

Μικρή πραγματεία..

Κάποτε θα ήθελα να μιλήσω γι'αυτή τη σκιά 

που μας ακολουθεί 

μες στην ομίχλη 

-αλλά μου είναι απαγορευμένο να πω 

το τέλος  μιας ιστορίας 

που δεν άρχισε ποτέ.

Τάσος Λειβαδίτης - Μικρή πραγματεία