Ένας αιώνας κ' εννιά δευτερόλεπτα..

Δυο μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας
κ' εννιά δευτερόλεπτα.

Τι να τα κάνω τ' άστρα
αφού λείπεις;

Ένδοξοι κι άδοξοι
συναντημένοι κάποτε
στον ίδιο σφυγμό.
Δεν κάνει ο έρωτας
διακρίσεις.

Ούτε απόψε πανσέληνος.
Ένα κομμάτι λείπει.
Το φιλί σου.

Αυτός ο φόβος
μήπως έμεινε κάτι
που δεν το πήρα.
Κι ο φόβος
μήπως εκείνο το απέραντο
έχει τέλος.

(Γιάννης Ρίτσος, απο τη συλλογή: Γυμνό σώμα -1980)

Μέσα απ το τραγούδι βρίσκω ό,τι αγαπώ..

Δύο σταγόνες αίμα

που έγιναν τραγούδι

 

ψυχή που ανεβαίνει

αγγίζει λες το Φως

Κι όποιος μετράει τα χρώματα..

Οι ζαφειρένιες αλλαγές, εορτή της παντοδυναμίας!
Μια μουσική με χρώματα – νερά ζωγραφισμένη
κι’ όποιος μετράει τα χρώματα χάνει τα δάχτυλά του
και ξαναρχίζει απ’ την αρχή και μες στο θαύμα κλαίει!

Νικηφόρος Βρεττάκος

(Ηλιοβασίλεμα - 1939)