Φέγγε μου άστρο τ ουρανού το δρόμο..

O πατέρας φορούσε συνήθως έναν κατιφέ στο πέτο, κι η μητέρα

μια ρόμπα με ζωγραφιστά αρχαία ειδύλλια

κι όταν παίζαμε στην αυλή πατούσαμε μόνο στις άσπρες πλάκες:

έτσι δε βγήκαμε ποτέ απ' τ' όνειρο

η μικρή Άρκτος ερωτοτροπούσε με τον Σεπτέμβριο

ω παιδικότητα: αιωνιότητα αμετάφραστη

κι ο Θεός που απ' τις δακρυσμένες προσευχές των παιδιών που

φοβούνται τη νύχτα

φτιάχνει τις πρώτες γαλάζιες γραμμές της μέρας που στέλνουν

την ελπίδα στους ναυαγούς...

(Ξημέρωμα  - Τάσος Λειβαδίτης - Ποίηση, τόμος τρίτος)

Προσευχή

Στίχοι , μουσική, ερμηνεία:

Λεωνίδας Μπαλάφας

-απο το διπλό cd Απηλιώτης 

που κυκλοφόρησε απο την  Antart το 2013

(Απηλιώτης είναι σύνθεση των λέξεων «από» και «Ηλίου» και χαρακτηρίζει τον άνεμο που πνέει από την Ανατολή. Στην αρχαιότητα θεωρείτο άνεμος που πρόσφερε γονιμότητα και αφθονία. Απεικονίζεται ως νεαρός με λυτά μαλλιά που κυματίζουν, κρατώντας στα χέρια του καρπούς, κηρήθρα και στάχια.)

Αυτά τα χέρια..

Τα χέρια σου..

Όταν τα χέρια σου απλώνονται

προς τα δικά μου, αγάπη,

τι μου φέρνουν στο πέταγμά τους;

Γιατί σταμάτησαν στα χείλη μου

τόσο ξαφνικά;

Γιατί τ αναγνωρίζω

σαν κι άλλη φορά, παλιά,

να τα χω αγγίξει

σαν πριν καν να υπάρξω

να χουν σεργιανίσει

το μέτωπο, 

τη μέση μου;

Η απαλότητά τους ήρθε

φτερουγίζοντας

μές απ το χρόνο

πάνω απο θάλασσες και καπνούς

πάνω απ την Άνοιξη

κι όταν ακούμπησες τα χέρια σου

στο στήθος μου

τα γνώριζα ήδη τούτα τα φτερά 

των χρυσών περιστεριών

κι εκείνον τον πηλό

το χρώμα του σπόρου.

Τα χρόνια της ζωής μου

ήταν δρόμοι αναζήτησης

σκαρφάλωνα ατέλειωτα σκαλιά

διέσχιζα υφάλους.

Ορμούσα μπρος μαζί με τραίνα

με τα νερά επέστρεφα.

Πάνω σε ρόγες σταφυλιών

νόμιζα πως σ αγγίζω.

Σα σ’ ένα ξύλινο ξάφνιασμα

σε συναντούσα για λίγο

κι η μυγδαλιά έπαιρνε για λίγο το σχήμα

της κρυμμένης σου απαλότητας ώσπου..

..ώσπου τα δυο σου χέρια

έκλεισαν πάνω στο στήθος μου

σαν ένα ζευγάρι φτερά

που μόλις έφτασαν

στο τέρμα 

της πτήσης τους.

(Pablo Neruda - μετάφραση: Λιλάκι)

..σα χαρταετός μοιάζει η ψυχή..

..όλη τούτη η σπαραχτική ιστορία της χώρας μας

που (με πλήρη ευθύνη μας) αγνοούμε

η χειραγώγηση, η εκμετάλλευση

η (κι ας αλλάζει πρόσωπα) διαρκής εξάρτηση και δουλεία

η πορεία μας με δεμένα μάτια σε μονοπάτι πάντα από άλλους χαραγμένο

η αναζήτηση σωτήρων μέσα στο λάκκο με τα φίδια

όλα τούτα κάποια στιγμή θα μας καταπιούν..

Το εξαιρετικό βίντεο απο το κανάλι του Ορφέα:

https://www.youtube.com/channel/UCu5uHB8ZDiIlCg-QgjB-GqA

Τα ντοκουμέντα εδώ: http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090517a.htm

κι εδώ: 

http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090517.htm