Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

Μη με ρωτήσετε..



 
"..Μη με ρωτήσετε για κείνο.

Δεν ξέρω για τί μιλάτε.

Τι συνέβη δεν έμαθα.




Ούτε κι οι άλλοι ήξεραν

κι έτσι βάδιζα απο ομίχλη σε ομίχλη

πιστεύοντας πως τίποτα δε συνέβαινε

ψάχνοντας για φρούτα στους δρόμους

και για σκέψεις στα λιβάδια.

Και το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

όλοι είχαν δίκιο

ενώ εγώ κοιμόμουν.

Έτσι στο στήθος μου σωρεύω

όχι μόνο πέτρες πια, μα και σκιά

όχι μόνο σκιά, αλλά και αίμα.




Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα, φίλε,

κι επίσης, έτσι ακριβώς δεν είναι τα πράγματα.

Γιατί, σε πείσμα όλων τούτων, ζω

και η υγεία μου είναι άριστη,

μεγαλώνει η ψυχή, μα και τα νύχια μου.."



(απόσπασμα απο το ποίημα του Pablo Neruda: No me pregunten

Μετάφραση: Λιλάκι)



Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

Η Φανουρόπιττα της Λίλας




υλικά:

1 κούπα ελαιόλαδο

1 κούπα κόκκινο κρασί

1 3/4 κούπα καστανή ζάχαρη

1 κουταλιά σούπας κοφτή κανέλλα Κεϋλάνης (αν βάλετε την απλή βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού. Η Κεϋλάνης είναι γλυκιά)

1 κουταλάκι γλυκού γαρύφαλλο τριμμένο

3 κουταλιές σούπας κακάο

1 πορτοκάλι ολόκληρο, με τη φλούδα, καλά πλυμένο, πολτοποιημένο στο μούλτι

1 κούπα μαύρες σταφίδες

Φαρίνα που φουσκώνει, όση πάρει το μείγμα (να γίνει όπως ο χυλός του κέικ)




Παρασκευή της φανουρόπιττας.

Βάζουμε σε λεκάνη το λάδι, το κρασί και τον πολτό του πορτοκαλιού.

Προσθέτουμε τη ζάχαρη και τις σκόνες και ανακατεύουμε καλά, μετά τη σταφίδα και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με το χέρι. Τέλος, προσθέτουμε λίγη λίγη τη φαρίνα, κοσκινισμένη, ανακατεύοντας καλά, με το χέρι πάντα. Σταματάμε όταν το μείγμα έχει γίνει ομογενές, σαν πηχτός χυλός για κέικ.




Βάζω το μείγμα σε πυρέξ η ταψάκι φούρνου που έχω απο πριν λαδώσει και πασπαλίσει με λίγη φαρίνα (τινάζω το ταψάκι μετά το πασπάλισμα). Στους 170 βαθμούς, στον αέρα, για 40-45 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο. Η φανουρόπιττα είναι έτοιμη όταν βυθίσω μέσα της μαχαίρι και βγει καθαρό.




Αν θέλετε πασπαλίζετε με ένα μείγμα κακάου και καστανής ζάχαρης, ή και με ζάχαρη άχνη.




.........................

Η φανουρόπιττα είναι κομμάτι της παράδοσής μας. Είθισται οι γυναίκες να την φτιάχνουν την παραμονή της γιορτής του Αγίου Φανουρίου (ή και ανήμερα) και να την πηγαίνουν στην εκκλησία για να τη 'διαβάσει' ο παπάς. Τάζουν στον άγιο για να βρούν κάποιο αντικείμενο που έχουν χάσει /(ή ακόμα και για να βρουν κάτι μή υλικό, όπως υγεία για παράδειγμα, ή, οι ανύπαντρες νεαρές κοπέλες έναν καλό σύζυγο!). Η παράδοση το χει οτι ο άγιος Φανούριος 'φανερώνει', καί τα χαμένα αλλά καί τα κρυμμένα.. Γι αυτό, ας προσέχουν οι πιστοί τί εύχονται!

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην πίτα είναι σε μονό αριθμό, 7, 9, 11 ή 13. Ο αριθμός 9 μάλλον είναι ο επικρατέστερος καθώς συμβολίζει τους 9 μήνες της κύησης.

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται έχουν κι αυτά τη σημασία τους. Το λάδι συμβολίζει την πίστη αλλά καί τη δύναμη για να αγωνιζόμαστε (ελιά), το κρασί (σταφύλι) τη χαρά, το αλεύρι (σιτάρι) την αφθονία, η ζάχαρη τη γλυκύτητα, οι σταφίδες την αγάπη, η κανέλλα την επιτυχία, την πνευματικότητα και τις αισθήσεις, το γαρύφαλλο προστασία και υλικές επιτυχίες, το πορτοκάλι θεραπεία, επούλωση αλλά καί ευημερία, ενώ τέλος το κακάο είναι σύμβολο γονιμότητας και της ίδιας της ζωής.

Η γιορτή του Αγίου είναι στις 27 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία οι παπάδες δεν προλαβαίνουν να 'διαβάζουν' τις πίτες και τα γλυκά που τους πηγαίνουν οι γυναίκες της ενορίας. 

Ας σημειωθεί οτι στα παλιά τα χρόνια τα κορίτσια έβαζαν κομμάτι της πίτας κάτω απ το μαξιλάρι τους, για τρεις μέρες, ελπίζοντας να δουν στον ύπνο τους το πρόσωπο του άντρα που θα παντρεύονταν.

Καλή επιτυχία!

Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

Της φυγής..





Μέλη βαριά
Βάδισμα μόνο 
ευθεία μπρος

Πίσω τα ίχνη
χαράζονται 
κι αμέσως σβήνουν

Το μονοπάτι 
το πιό πικρό
είναι εκείνο της φυγής.

(Β.)





(Η εικόνα εδώ: http://images.fineartamerica.com/images-medium-large-5/wild-horse-angel-tarantella.jpg )