Linardo..

Μία σκέψη για τους άρρωστους, τους μόνους, τους λυπημένους.. τους ανέστιους.. τους κυνηγημένους.. τους απελπισμένους.. ................................... N'a pas Noël chez Linardo..

Linardo - Pia Colombo

Από ξένο τόπο..

Κόρη, αδερφή, γυναίκα, έπειτα μάνα και γιαγιά.. Μικρά λευκά χεράκια, απλή και καθαρή καρδιά Γαρυφαλάκια η ανάσα σου βαμβάκι τα μαλλιά Για Εκεί.. Για Τότε τα χείλη σφραγισμένα Κάτι ταξίδια σιωπηλά μονάχα κάνατε πιασμένοι χέρι χέρι ο Αλέκος σου κι εσύ Πίσω από μια κιτρινισμένη φωτογραφία η λέξη σου ακόμα με βουρκώνει "Προσφυγούλα" (για τη γιαγιά μου)

Απο ξένο τόπο. (Βιολί: Στέφανος Βαρτάνης)

Ο δημοσιογράφος και παραγωγός Νίκος Μπαζιάνας έγραψε για κείνον: "Ο Στέφανος Βαρτάνης ήταν σπουδαίος δεξιοτέχνης του βιολιού.Παράλληλα διέθετε και την ικανότητα της σύνθεσης και του αυτοσχεδιασμού. Ήταν τέλειος γνώστης των ρυθμών και των «δρόμων» της ελληνικής μουσικής και συνδύαζε την πρακτική πείρα με τη θεωρητική κατάρτιση. Μελετούσε συνεχώς το όργανο και αποσπούσε βαθμιαία τα μυστικά του. Έτσι ανέπτυξε, διεύρυνε και προώθησε την τεχνική του παιξίματος, πλουτίζοντάς την με ένα δικό του προσωπικό στοιχείο. Ο Βαρτάνης έπαιξε με μεγάλη ευχέρεια κάθε είδος Ελληνικής Μουσικής, ελαφρά, λαϊκή , δημοτική , ακόμα και Ευρωπαϊκή. Η μεγάλη του αγάπη , που και εδώ είχε επιτυχία, ήταν τα μικρασιάτικα τραγούδια. Τις δυο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του ξυπνούν μέσα του πιο έντονα οι παιδικές του μνήμες, τα παλιά ακούσματα από μελωδίες και ρυθμούς της Ιωνίας που μ ’αυτά καταπράυναν την οδύνη τους και κοίμιζαν τον καημό τους για τις χαμένες πατρίδες οι Μικρασιάτες πρόσφυγες στις φτωχογειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά. Ο Στέφανος Βαρτάνης ως καλλιτέχνης ήταν εξαίρετος και γοητευτικός. Ως άνθρωπος διακρινόταν για το ήθος και την σεμνότητα και την ευγένειά του.”

Σοκολατόπιτα ζουμερή κι αλάδωτη

Υλικά

Αρχικό μείγμα

1 κουβερτούρα των 125 γραμμαρίων

1 κεσεδάκι (από πρόβειο γιαούρτι) νερό

4 κ.σ. κακάο

στη συνέχεια

1 κεσεδάκι σόδα αναψυκτικό

2 κεσεδάκια αλεύρι που φουσκώνει

1 1/2 κουταλάκι γλυκού μαγειρική σόδα

4 κ.σ. μηλοξυδο

1 κεσεδάκι καστανή ζάχαρη (ή λευκή)

για το σιρόπι

1 κεσεδάκι άχνη ζάχαρη

1 κεσεδάκι νερό

4 κουταλιές σούπας κακάο σκόνη

1 κουταλάκι μέλι

εκχύλισμα βανίλιας ή ένα καψουλάκι βανίλιας

Ζεσταίνω το νερό, αποσύρω απ τη φωτιά και προσθέτω την κουβερτούρα σε κομμάτια και το κακάο. Ανακατεύω καλά μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μείγμα.

Μέσα στο μείγμα προσθέτω το μηλόξυδο, τη σόδα σε σκόνη και τη ζάχαρη. Στη συνέχεια εναλλάξ το αναψυκτικό και το αλεύρι μου. Ανακατεύω καλά με κουτάλι μέχρι να έχω ομοιογενή παχύρρευστο χυλό.

Λαδώνω και αλευρώνω φόρμα του κέικ. Ρίχνω εκεί το μείγμα μου και ψήνω στους 175 βαθμούς στη μεσαία σχάρα για 1 ώρα και ένα τέταρτο. Μετά από τα πρώτα 40 λεπτά σκεπάζω την επιφάνεια με αλουμινόχαρτο.

Μισή ώρα πριν βγάλω το γλυκό απ το φούρνο φτιάχνω το σιρόπι. Βράζω το νερό, τη ζάχαρη και το κακάο (10 λεπτά σε χαμηλή φωτιά αφού πρώτα πάρει βράση) ανακατεύοντας κατά διαστήματα. Αποσύρω απ τη φωτιά, προσθέτω βανίλια και μέλι και ανακατεύω.

Όταν βγάλω το γλυκό απ το φούρνο το τσιμπάω με πηρουνάκι σε διάφορα σημεία και περιχύνω με το σιρόπι. Αφήνω να το πιεί και να κρυώσει. Βάζω στο ψυγείο για μια δυο ώρες τουλάχιστον και στη συνέχεια κόβω. Γίνεται μια σοκολατόπιτα νοτισμένη μέσα, όχι πολύ γλυκιά.