Μάνος Χατζιδάκις - "Θα μείνουμε λιγάκι σαν νάνοι αλλοτινών καιρών.."

"Θα μείνουμε λιγάκι σαν νάνοι αλλοτινών καιρών.."

To 1989 (τότε που το σκάνδαλο Κοσκωτά, η ένωση της Αριστεράς και η σχέση του Αντρέα με τη Μιμή μεσουρανούσαν στην πολιτική ατζέντα) o Μάνος Χατζιδάκις έδωσε μια ραδιοφωνική συνέντευξη. Και είπε πράγματα που 22 χρόνια αργότερα είναι επίκαιρα...

- Ζητούμε να μας πείτε πώς βλέπετε εσείς την κατάσταση της σημερινής κοινωνίας; Πολλοί φρονούν ότι περνά σοβαρή κρίση, ότι απειλείται με ηθική σήψη, ίσως με διάλυση, αφήνοντας μας έξω από τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο.Συμμερίζεστε αυτή την άποψη; 

Μ.Χ.: Εγώ δε θα το έλεγα τόσο τραγικά, ότι μας αφήνει απ' έξω. Είναι μια μοιραία κατάληξη ενός κόσμου, που προετοιμάστηκε για την εξαφάνιση του. Κι εκεί νομίζω ότι έχει μεγάλο μερίδιο όλος ο μεταπολεμικός κόσμος και ειδικά ο μεταπολεμικός πολιτικός κόσμος. Δεν προετοιμάστηκε το σπάνιο είδος και το πολύ ακριβό, του ελεύθερου πολίτη. Το είδος του ελεύθερου πολίτη δεν προετοιμάστηκε. Γι αυτό έγινε και η δικτατορία. Γιατί πότε έγινε η δικτατορία; Το 67. Λοιπόν φανταστείτε, αν είχαμε αυτό το είδος του ελευθερου πολίτη, θα μπορούσε να σταθεί αυτή η κατηγορία ανθρώπων, τόσο ευτελής, έστω και δέκα μέρες μόνο; Δεν θα μπορούσαν να σταθούν ποτέ. Αλλά, βέβαια για σκεφτείτε ότι ο έλληνας πολίτης όχι μόνο της πόλης αλλα και της επαρχίας, του χωριού, τί είχε ν' αντιμετωπίσει όλα αυτά τα μεταπολέμικά χρόνια; Τον χωροφύλακα, τον εισαγγελέα, τον παπά. Αυτόν δεν τον αντιμετώπιζε και επί δικτατορίας; Ποιά ήταν η αλλαγή; Γιατί να ξεσηκωθεί;

-Σήμερα; 

ΜΧ: Σήμερα είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας θητείας.

- Δεν υπάρχουν ελεύθεροι πολίτες σήμερα κατά τη γνώμη σας; 

ΜΧ: Ποιός τους προετοίμασε; Το σχολείο; Ξερουμε πολύ καλά τί προετοιμάζει το σχολείο. Ο στρατός; Ξέρουμε σε τί ανυποληψία ρίχνει τον νέο Έλληνα πολίτη ο στρατός για να του αφαιρέσει και το τελευταίο ίχνος αξιοπρέπειας από πάνω του. Πόσοι είναι εκείνοι που αντέχουν; Οι 10; Οι 20; Με τις σπουδές φεύγουν έξω και τελειώνει. Ποιοί μένουν εδώ;

- Έτσι όπως το λέτε είναι σαν να μην υπάρχει ελπίδα 

ΜΧ: Εγώ δεν έχω καμμία ελπίδα, παρά αν γίνει κανένα θαύμα. Εγώ δεν πιστεύω ότι έχουμε σήμερα τη δύναμη να επιβιώσουμε.

-Σαν κρατος θεωρείτε ή σαν εθνική οντότης; 

ΜΧ: Ως εθνική οντότης. Θα μείνουμε λιγάκι σαν νάνοι αλλοτινών καιρών. Και θα το δείτε όταν έρθει η πλήρης ένωση με την Ευρώπη, σε ποιά κατάσταση θα βρισκόμαστε. Ποιά είναι η υποδομή, για να υπάρξουν έστω ένα-δύο χαρακτηριστικά στοιχεία της εθνικότητας μας;

-Αναρρωτιέμαι αν αυτή η απογοήτευση- αν μπορώ να την χαρακτηρίσω έτσι- που έχετε για το μέλλον, συμβιβάζεται με την έντονη παρουσία σας στα πολιτικά πράγματα, όχι βέβαια άμεσα σαν πολιτικός αλλά με την κριτική σας; 

ΜΧ: Είμαι υποχρεωμένος κι αισθάνομαι όσο είμαι ζωντανός, να υπάρχω. Και να υπάρχω με τις δυνάμεις μου, ασυμβίβαστες και με το μυαλό μου καθαρό. Όσο μπορεί να υπάρχει αυτό.

- "Τιμή εις εκείνους όπου εις την ζωήν των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες" 

ΜΧ: Αλλιώς, αυτό δεν σημαίνει οτι έχω την αισιοδοξία ότι μπορεί ν' αλλάξει τίποτα, ιδιαίτερα στο άμεσο μέλλον. Και μην ξεχνάμε, οτι σε τελευταία ανάλυση, οι μόνες στιγμές που σκεφθήκαμε σοβαρά ως έθνος, ήταν στις καταστροφές. Ας περάσουμε μια καταστροφή, μπας και σωθούμε σοβαρά.

- Δηλαδή εσείς δε φρονείτε ότι υπάρχει κάποια ελπίδα, κάποια διέξοδος; Τί θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας; 

ΜΧ: Τίποτα. Η πλήρης εξαφάνιση μας. Και θα γίνει. Είμαι βέβαιος.

(πηγή: http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/25347 )

Mαρτυρίες της Αλέκας Παΐζη

Mαρτυρίες της Αλέκας Παΐζη (Ηράκλειο 1919 - Αθήνα 2009)

Εμένα η συνείδησή μου είναι ήσυχη σαν πουλάκι. Δεν πίστεψα σε μια αοριστία. Θεωρητικά δεν μπορώ να τα πω καλά. Η αντίδρασή μου, η συμμετοχή μου στο μεγάλο αυτό λαϊκό κίνημα ήταν πρωτογενής. Είναι στοιχείο της ζωής να αντιδράς στο κακό. Εξαρτάται από το πώς αναπνέει κανείς. Αγωνίστηκα για να μπορώ να αναπνέω. Κι ας ήταν άγρια εποχή. 

Την αντέξαμε, γιατί είχαμε όνειρο να κερδίσουμε την ελευθερία, με γενικότερες προεκτάσεις. Είχαμε ιδανικά πέρα από την απελευθέρωση, ιδανικά που αντέχουν και ζητούν δικαίωση. 

Ξέρεις, εγώ στη ζωή μου είχα πάντα ένα «γελαστό μάτι». Μπορώ να βλέπω λίγο και τη διασκεδαστική πλευρά των πραγμάτων, τα οποία τις περισσότερες φορές ήταν πολύ άγρια… 

Είχα πεισμώσει. Έλεγα μέσα μου, αυτοί θα λένε να κάνω δήλωση, εγώ θα λέω δεν κάνω. Η αξιοπρέπεια δεν σ’ αφήνει να υποκύψεις. Αυτοί ήταν χυδαίοι κι εγώ θυμωμένη. Έτσι, μαζί μ’ άλλες αγωνίστριες, εξορίζομαι στο Τρίκκερι. Εκεί, σε σκηνές βρίσκομαι με 5.000 γυναίκες. Σύντομα, αρχίζουν τα καψόνια. Μας παίρνουν τα ράντζα. 

Επιβάλλουν να κοιμόμαστε στο χώμα. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το Μακρονήσι. Έπεσε πολύ… σπήλαιο στους πνεύμονες των γυναικών μ’ αυτό το καψόνι. Από τις 5.000 γυναίκες, μείναμε για το Μακρονήσι 1.200 περίπου. Κι απ’ αυτές στο Τρίκκερι ξαναγυρίσαμε κάπου 500. Τσακίστηκε ο κόσμος (…). Στο κολαστήρι της Μακρονήσου πήγαμε με ένα καράβι που μετέφερε ζώα. “Παλιοκουμμούνες θα πεθάνετε”, μας λέγανε. Καψόνι, λιγοστό νερό, αρμυρές σαρδέλες για φαΐ, βούρδουλας, κόλαση. 

Αντιμετώπισα τη ζωή μου όπως μου παρουσιάστηκε, σύμφωνα με αυτό που μου έλεγε το δικό μου το μυαλό και τα δικά μου τα αισθήματα. Δεν γύρισα την πλάτη μου στη ζωή. Το βασικό είναι πως, παρότι αντιμετώπισα άγρια πράγματα, δεν κάκιωσα. Το δηλητήριο αυτό δεν το ’χω. Μπορεί να θυμώσω, να τσακωθώ, να γίνει το σώσε, αλλά τέτοιου είδους κακά ζουμιά εγώ μέσα μου δεν τα κρατώ. Τα διώχνει ο οργανισμός μου. 

 Αχ, αυτός ο Θεός… Θυμάμαι πως μέχρι τα δώδεκά μου χρόνια, πριν κοιμηθώ, έλεγα ένα «Πάτερ ημών» κι ύστερα κόλλαγα κάτι αιτήματα δικά μου. Ένα ισχυρό αίτημα που ήταν και πολύ στη μόδα την εποχή εκείνη ήταν τα σγουρά μαλλιά. Εγώ μικρή είχα ίσια μαλλιά. Έτσι, κάθε φορά που τελείωνα την προσευχή μου έλεγα: «Θεέ μου, κάμε μου σγουρά μαλλιά…» Και πράγματι, σε λίγο καιρό, τα μαλλιά μου άρχισαν να γίνονται σπαστά. Κι έτσι, με αυτόν τον τρόπο, εδραιώθηκε η πίστη μου στον Θεό, για ένα διάστημα τουλάχιστον… 

(η τελευταία συνέντευξη της Αλέκας Παϊζη στο περιοδικό Ταχυδρόμος εδώ: http://praticabile.wordpress.com/2009/02/14/a%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%90%CE%B6%CE%B7-%C2%AB%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%8E%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B1-%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B3%CE%BC/ )

Φίλιππος Συρίγος

Χτές, Κυριακή 13 Οκτωβρίου του 2013, άφησε την τελευταία του πνοή ο δημοσιογράφος Φίλιππος Συρίγος. Οι θρυλικές περιγραφές του στο ευρωμπάσκετ του 1987 στην Αθήνα, τα "κόκκινα γυαλιά" του Κοτλέμπα, το σούτ στο "γάμο του καραγκιόζη" του Τούλσον, αλλά και οι κραυγές του στον αγώνα του Άρη στο final four της Γάνδης "Είναι κλοπή! Είναι κλοπή!", θα μείνουν στη μνήμη των φιλάθλων που τον 'γνώρισαν'. Αν μη τι άλλο, λάτρευε το μπάσκετ και είχε πάθος για τη δουλειά του.

Προσωπικά όμως, θα τον θυμάμαι πιό πολύ για τα παρακάτω:

Ριζοσπάστης, Τρίτη 19 Οκτώβρη 2004

Δολοφονική επίθεση στον Φίλιππο Συρίγο

Δύο άγνωστοι χτύπησαν πισώπλατα με μαχαίρι και σιδερολοστό το δημοσιογράφο

Ο Φίλιππος Συρίγος

ICON

Απόπειρα δολοφονίας εναντίον του δημοσιογράφου Φίλιππου Συρίγου, με δράστες δύο άγνωστους μέχρι στιγμής άνδρες σημειώθηκε στις 4 χτες το απόγευμα. Η δολοφονική επίθεση έγινε στη διασταύρωση των οδών Αριστείδου και Ελλης, στην Καλλιθέα, λίγα μέτρα μακριά από τον ραδιοφωνικό σταθμό «ΣΟΥΠΕΡ ΣΠΟΡΤ FM» όπου εργάζεται. Ο δημοσιογράφος μόλις είχε τελειώσει την εκπομπή του και κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητό του. Τότε, δύο άτομα, που επέβαιναν σε μηχανή, τον πλησίασαν από πίσω και αφού τον χτύπησαν με μαχαίρι και σιδηρολοστό, εξαφανίστηκαν.Ο Φ. Συρίγος ειδοποίησε τους συναδέλφους του με το κινητό του τηλέφωνο και εκείνοι τον μετέφεραν αιμόφυρτο στην Κεντρική Κλινική Αθηνών, στις 4.45 μ.μ. και σχεδόν αμέσως εισήχθη στο χειρουργείο. Τέσσερις ώρες μετά εκδόθηκε ιατρικό ανακοινωθέν και οι θεράποντες γιατροί εξηγούν ότι η έκτακτη εισαγωγή στο χειρουργείο έγινε «λόγω επαπειλούμενου αιμορραγικού σοκ».
Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, ο Φ. Συρίγος φέρει κρανιοεγκεφαλική κάκωση και νύσσον τραύμα μήκους 2 εκατοστών στην οπίσθια επιφάνεια του δεξιού ημιθωρακίου - δηλαδή πισώπλατα (το «νύσσον τραύμα» σημαίνει ότι έγινε με αιχμηρό αντικείμενο). Επίσης φέρει παρόμοια τραύματα, ένα μήκους 1,5 εκατοστών στην αριστερή νεφρική χώρα, ένα μήκους 2 εκατοστών στη δεξιά νεφρική χώρα και ένα μήκους 3 εκατοστών στην οπίσθια επιφάνεια της δεξιάς γλουτιαίας χώρας. Φέρει ακόμα τρία θλαστικά τραύματα μήκους 2-3 εκατοστών στη βρεγματική χώρα και κακώσεις πηχεοκαρπικών αρθρώσεων και στα δυο χέρια.
Σύμφωνα με το δεύτερο ιατρικό ανακοινωθέν ο Φίλιππος Συρίγος νοσηλεύεται στη μονάδα εντατικής θεραπείας και φαίνεται να έχει διαφύγει τον κίνδυνο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο διευθυντής του αθλητικού τμήματος της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» έχει προβεί στο παρελθόν σε αποκαλύψεις για σκάνδαλα στο χώρο του αθλητισμού. Οι πιο πρόσφατες αποκαλύψεις αφορούν τη μεγάλη υπόθεση ντόπινγκ και τα όσα διαδραματίστηκαν στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.
Επειδή ο Φ. Συρίγος είναι σημαντικός μάρτυρας για την υπόθεση αυτή, ο προϊστάμενος Εισαγγελίας Αθηνών, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, ζήτησε από τον διοικητή ασφαλείας να εποπτεύσει προσωπικά της προανάκρισης που διενεργείται.
Ο δημοσιογράφος έχει γράψει επίσης και για τη σχέση του ζεύγους Θεόδωρου και Γιάννας Αγγελόπουλου και του «ΑΘΗΝΑ 2004» με την εταιρία «Οκταγκον», η οποία εμπλέκεται σε όλες τις υποθέσεις χορηγιών των Ολυμπιακών Αγώνων. Για το άρθρο αυτό, το ζεύγος έχει προχωρήσει σε αγωγή εναντίον του. Τέλος, έχει αρθρογραφήσει και για την υπόθεση της παραχώρησης του Σταδίου Καραϊσκάκη στον Ολυμπιακό, γράφοντας ότι η πολιτεία το χάρισε στον πρόεδρό του. Οι οργανωμένοι οπαδοί είχαν ξεσηκωθεί εναντίον του και για το λόγο αυτό είχε προειδοποιήσει πως αν του συμβεί κάτι, υπεύθυνος θα είναι ο Σ. Κόκκαλης.

Καταδικάζουν

Τη δολοφονική επίθεση στο δημοσιογράφο καταδίκασαν η κυβέρνηση, τα κόμματα και η Ενωση Συντακτών.
Ο Μάκης Μαΐλης, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, σε δήλωσή του τόνισε: «Καταδικάζουμε τη δολοφονική επίθεση κατά του δημοσιογράφου Φίλιππου Συρίγου. Το γεγονός δημιουργεί ερωτηματικά, τα οποία πρέπει να απαντηθούν, δεδομένου ότι ο Φίλιππος Συρίγος είναι μάρτυρας σε υποθέσεις που αφορούν τη νοσηρή κατάσταση που επικρατεί στο χώρο του αθλητισμού».
«Οι επιθέσεις κατά λειτουργών του Τύπου είναι καταδικαστέες. Είναι ενέργειες που στρέφονται ευθέως κατά της ελευθεροτυπίας, κατά της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης. Οι αρμόδιες αρχές διερευνούν την υπόθεση», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Ν. Αθανασάκης δήλωσε ότι η άνανδρη επίθεση κατά του δημοσιογράφου «αποτελεί ευθεία επίθεση κατά της ελευθερίας του Τύπου και της ελεύθερης έκφρασης» και πως «είναι προφανές ότι η έρευνα των αρμοδίων αρχών πρέπει να ρίξει άπλετο φως στην υπόθεση, για τον εντοπισμό των δραστών».
«Δυστυχώς το χέρι των τραμπούκων όπλισε η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία των κυκλωμάτων που λυμαίνονται το χώρο του αθλητισμού» επισημαίνει ο ΣΥΝ, ζητώντας την άμεση και σε βάθος έρευνα.
Η Ενωση Συντακτών (ΕΣΗΕΑ) «καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την άνανδρη και εγκληματική επίθεση». Επισημαίνει ότι στόχος των δραστών ήταν «η δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας για όσους δημοσιογράφους επιμένουν να αναζητούν την αλήθεια και να αποκαλύπτουν σκοτεινές πλευρές της πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και αθλητικής ζωής του τόπου».
Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου τονίζει «απερίφραστα προς πάσα κατεύθυνση ότι τέτοιου είδους επιθέσεις δεν πρόκειται να φιμώσουν τις ελεύθερες φωνές, ούτε να κάμψουν τη σταθερή θέση των αθλητικών συντακτών να ενημερώνουν με συνέπεια και αντικειμενικότητα την κοινή γνώμη».

link: http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=2542557&publDate=