Στον Πρίγκηπά μου..

"Αν όμως μ' εξημερώσεις, η ζωή μου θα γίνει ηλιόλουστη. Θα αναγνωρίζω το θόρυβο ενός βήματος διαφορετικού απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα θα με κάνουν να κρύβομαι κάτω από τη γη. το δικό σου, σαν μουσική, θα με τραβάει έξω από τη φωλιά μου."

 ................................................................................

"Όταν θα κοιτάζεις τον ουρανό τη νύχτα, αφού εγώ θα μένω σε ένα απ' αυτά, αφού εγώ θα γελάω σ' ένα απ' αυτά, θα είναι λοιπόν για σένα σαν να γελάνε όλα τ΄αστέρια. Εσύ θα έχεις αστέρια που ξέρουν να γελάνε" '

Antoine de Saint-Exupéry

..................................................................................

Μικρέ μου Πρίγκηπα κοιμήσου..

Όπως σιγά σιγά βυθίζεται..

Όπως σιγά σιγά βυθίζεται
στη θάλασσα του ονείρου
κι αυτό το καλοκαίρι

κι όπως η σκέψη χαμηλώνει
να συναντήσει τις σκιές
του φθινοπώρου

εσύ να μου φυλάξεις
εκείνο το κοχύλι που μας ξέρει
μαζί να το κρατήσουμε
σαν ανταμώσουμε ξανά.

(έγραψε η Βασιλική, την Κυριακή 25 Αυγούστου 2013)

(image credits: http://farm9.staticflickr.com/8300/7892126764_c80fcfc419_z.jpg )

Πέφτει, σηκώνεται..

Πέφτει, σηκώνεται 

με στόμα σχισμένο

στόμα μια ανοιχτή πληγή

μια πληγή που δαγκώνει

δαγκώνει ένα κομμάτι

του αδελφού του

μασάει ό,τι απέμεινε

απ τα λευκά καλοκαίρια

απ τη διαύγεια χρόνων αλλοτινών

Τώρα παντού ξένοι, παντού εχθροί

στους δρόμους, στις γωνίες

πρώτες πηγαίνουν οι σκιές

και πίσω τους τα σώματα

σώματα με στόματα που 

δαγκώνουν

δαγκώνουν για να μην κλάψουν

 Πόσος πόνος  ακόμα

για να μάθουμε, ίσως, κάποτε..

.. οτι η μόνη απάντηση

σ' ένα έρημο στόμα που δαγκώνει

είναι το φιλί;

(έγραψε η Βασιλική, στις 18 Αυγούστου 2013)

(Picture credits: http://payall.dk/data/images/the-inner-pain.jpg )