Όταν ανθίζουν πασχαλιές..

 Όταν ανθίζουν πασχαλιές.. ( του Σταύρου Κουγιουμτζή, μόνο εκείνος θα μπορούσε να έχει γράψει αυτό το τραγούδι)

................

Ο Παύλος Μάτεσις σε μία συνέντευξή του στην εκπομπή "Η ζωή είναι αλλού" είχε πει:

"Νομίζω ότι ο έρωτας είναι ένα πολύ ωραίο πράγμα, υγιές, το οποίο βοηθάει καί το σώμα καί τη λεγόμενη ψυχή.

Η αγάπη είναι άλλο πράγμα.

Για μένα ίσως το ανώτερο είναι η φιλία."

Ερμηνεία εδώ, στις πασχαλιές, Νίκος Οικονομίδης.

Δώσε ζωή απ τη ζωή σου

Ένα πολύ όμορφο τραγούδι, με αλήθεια, δόσιμο, εμπιστοσύνη, φανέρωμα της αδυναμίας, αποδοχή.. Ό,τι απαρτίζει μια σχέση αγάπης.
Από το Νίκο που το αγαπούσε πολύ.
............................................
Δώσε ζωή απ τη ζωή σου
Στίχοι: Ελένη Λιάκου
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Πάρε το νήμα της ζωής μου από την άκρη
και της καρδιάς μου τον παλμό απ' την αρχή,
απ' τις σταγόνες της βροχής κάθε μου δάκρυ
μάζεψε σύννεφο τη σκόρπια μου ψυχή.

Καν' τα πηλό στα δυο σου χέρια,
καν' τα φωλιά με περιστέρια,
δως τους πνοή απ' την πνοή σου
δως τους ζωή απ' τη ζωή σου.

Πάρε τα χρόνια μου που πέταξαν στη δύση,
τα όνειρά μου φύλλα κίτρινα απ' τη γη,
απ' το καντήλι μου ελπίδες που 'χουν σβήσει
μάζεψ' την πίκρα μου  σ' αστέρευτη πηγή.

Καν' τα πηλό στα δυο σου χέρια,
καν' τα φωλιά με περιστέρια,
δως τους πνοή απ' την πνοή σου
δως τους ζωή απ' τη ζωή σου.

Η αλήθεια είναι ψίθυρος..

Το καλό του άλλου

ίσως και να ναι έξω απ τα όρια

του νου μας

Συνήθως είναι.

Εμείς να προσέχουμε τη χειρονομία

τη λέξη

το τραχύ μέσα μας 

που το περνάμε για δίκιο

Ή για γνώση.

Η αλήθεια είναι ψίθυρος

κι ακούγεται μόνο στη σιωπή.

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Νίκος Οικονομίδης

Ραγισμένη περνά..

Ραγισμένη περνά

η καρδιά

η καρδιά

Μα μες από τη ραγισματιά

φυτρώσαν, δες..

Μια αγκαλιά

ανθισμένες πασχαλιές

.............................

Όταν ανθίζουν πασχαλιές

(LP Όταν ανθιζουν πασχαλιές, 1971)

Στίχοι:   Σταύρος Κουγιουμτζής

Μουσική:   Σταύρος Κουγιουμτζής

1η εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας     

Είπες πως θα ‘ρθεις να με βρεις

μα γέρασ’ η καρδιά μου

κι ούτε πουλί φτερούγισε

μέσα στην ερημιά μου

Χελιδονάκι του Μαγιού

πόσο πολύ σου μοιάζω

όταν ανθίζουν πασχαλιές

κι όταν αναστενάζω

Ψυχή μου να θυμάσαι πως..

Ψυχή μου να θυμάσαι πως

μέσα σε όλους μας υπάρχει

ένα δωμάτιο από φως

ελπίδα, πίστη και αγάπη..

Καμιά φορά σε μια στιγμή βρίσκεις ξανά ό,τι αγαπούσες και στήνει η καρδιά γιορτή γι αυτό το θαύμα που ζητούσες Έρχεται η ώρα η μαγική που τ όνειρό σου ζωντανεύεις και το αξιώνεσαι γιατί δεν είχες πάψει να πιστεύεις Ψυχή μου να θυμάσαι πως μέσα σε όλους μας υπάρχει ένα δωμάτιο απο φως ελπίδα, πίστη και αγάπη. Μουσική/ Ερμηνεία Νίκος Οικονομίδης Στίχοι: Βασιλικούλα

Ένα φιλί..

Ένα φιλί εκεί
κι εκεί
κι εκεί
Εκεί που διψά
Εκεί που αναστενάζει
Εκεί που ματώνει
Ένα φιλί
που φέρνει , για μια στιγμή,
από τα χείλη 
μέσα σου
όλο τον κόσμο

..κρυμμένο τραγουδά το αηδόνι..

Μέσα στα σκοτεινά φυλλώματα

στην απελπισμένη νύχτα

κρυμμένο τραγουδά το αηδόνι

την αγάπη του

την αγάπη του

Η πληρωμή

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Γιάννης Σπανός

Ερμηνεία: Νίκος Οικονομίδης

(α' ερμηνεία: Χρήστος Εμμανουήλ, στο LP Μια Κυριακή του 1969.)

Άσε με να ξεκουραστώ

κοντά στα σκαλοπάτια σου

κι εσύ στο σπίτι το κλειστό

κοιμήσου με τα δάκρυα σου

Μέρες και νύχτες καρτερώ

για τα δικά σου πείσματα

και χάθηκα μες στον καιρό

σα ναυαγός στα κύματα

Έβγα μονάχα μια στιγμή

από το παραθύρι σου

και στείλε μου την πληρωμή

που κλαίω για χατίρι σου

Κανείς..

Κανείς δεν είναι κάτι πιο λίγο

ή πιο πολύ..

Όταν νυχτώνει όλοι μοιάζουμε

σκιές

και χαράζει την καρδιά

το τραγούδι του αηδονιού..

Ζωγραφίζουμε όνειρα

ανασαίνουμε όνειρα..

Κανείς δεν είναι κάτι πιο λίγο 

ή πιο πολύ..

Κανείς..

(στίχοι: Βασιλικούλα)

.............................

Το γράμμα (1980)      

  

Στίχοι:   Θωμάς Μπακαλάκος

Μουσική:   Θωμάς Μπακαλάκος

Ερμηνεία : Νίκος Οικονομίδης

Γεια και χαρά σας

Αγάπες μου, γεια χαρά σας

Ας ήταν όνειρο που είμαι μακριά σας

Η μοναξιά την καρδιά μου λιώνει

Τη ματώνει, τη ματώνει

Να δώσεις δυο φιλάκια στη μυριόκαλη

Κι αυτό το λουλουδάκι για σένα

Κι αύριο μην ξεχάσεις που ’ναι Κυριακή, 

Να βάλεις τα καλά σου για μένα.

Σ’ αγαπώ πολύ, σ’ αγαπώ πολύ

Είχε μια γλύκα ο φετινός χειμώνας

Έβγαλε ανθάκια ακόμα κι ο στρατώνας

Χθες βγήκα και πήγα στο Βαγγέλη

Χαιρετίσματα σου στέλνει

Να δώσεις δυο φιλάκια στη μυριόκαλη

Κι αυτό το λουλουδάκι για σένα

Κι αύριο μην ξεχάσεις που ’ναι Κυριακή, 

Να βάλεις τα καλά σου για μένα.

Σ’ αγαπώ πολύ, σ’ αγαπώ πολύ

Γράψε μου, θέλω να μάθω το πώς περνάτε

Και η Αννούλα μας αν με θυμάται

Γιατί η γαρδένια μου στο μπαλκόνι

Μαραζώνει, μαραζώνει

Να δώσεις δυο φιλάκια στη μυριόκαλη

Κι αυτό το λουλουδάκι για σένα

Κι αύριο μην ξεχάσεις που ’ναι Κυριακή, 

Να βάλεις τα καλά σου για μένα.

Σ’ αγαπώ πολύ, σ’ αγαπώ πολύ

  

Εκεί στην άκρη..

Πρέπει να κλείσεις τα μάτια

να κλείσεις και τ αυτιά σου

για να δεις και ν ακούσεις

τον άγγελο που στέκει πάντα

στο πλάι σου..

Εκεί στην άκρη Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος Στίχοι: Γιώργος Κανελλόπουλος Ερμηνεία: Νίκος Οικονομίδης Eκει στην άκρη που η ζωή το θάνατο ανταμώνει τη τελευταια σου στιγμη δεν θελω να σαι μόνη και μη μου γραφεις πως θα πεθάνεις υπάρχουν πράγματα πολλά να κάνεις και μη μου γράφεις και μη μου λες θα ρθουνε μέρες και πιο καλές Εκεί στο τέλος το στερνό που λένε το αντίο τη τελευταία τη στιγμή εμείς θα πάμε δύο

Ανθίζει η τρυφερότητα..

Ανθίζει η τρυφερότητα αδιάκοπα..
άνοιξη που δεν έφυγε ποτέ
Ανθίζει η αγάπη..
στη μουσική που δεν πρόλαβε να γραφτεί

στης ψυχής την αφώτιστη κώχη
στην παντοτινή σιωπή

Έγραψε η Λίλα
στις 19/03/2017

Καθένας κι ένας κόσμος..

Καθένας κι ένας κόσμος..

το πιο συχνά κόσμος κλειστός

Κι ούτε ευγενικά 

την πόρτα μη χτυπήσεις

Ως πού μπορεί να φτάσει η αγάπη 

δεν το γράφουν

τα βιβλία

Οι κώδικες των συναισθημάτων 

δεν αποκρυπτογραφούνται σε λέξεις

παρά μόνο

από σώμα σε σώμα

Απο σώμα σε σώμα

μεταγγίζεται η ζωή

Είσαι το δοξάρι..

Είσαι το δοξάρι

πάνω στο βιολί της ζωής σου

μελωδία για ν ακουστεί

παίξε με αγάπη..

Άν το τριαντάφυλλο..

Αν το τριαντάφυλλο 

σπάταλα δε σκόρπιζε

όσα αξιώθηκε δώρα

στη γιορτινή του ώρα

Ίσως κάτι θ' απόμενε

Χνούδι απ το βελούδο των πετάλων του 

μια στάλα απ το λιγοθυμικό του άρωμα

για ένα κουρασμένο μέλλον

Δε θ άφηνε στη μνήμη

ουλή και βάλσαμο

κι ανταύγεια ομορφιάς

Όχι με του νου τα μάτια

Με τα μάτια της καρδιάς

να κοιτάς

Πρέπει να πιστέψεις..

Πρέπει να πονέσεις

να πιστέψεις

να παλέψεις

και στο τέλος να μοιραστείς

αυτό που αγαπάς..

Ακόμα κι αν

απόμεινε πια η φωνή σου

ερωτευμένο αηδόνι 

μοναχό.. 

Κι αν άδειασε λες

το στήθος

κι απο τραγούδια

κι απο όνειρα 

Ψυχή μου να θυμάσαι πως

με κάθε πόνο

η αγκαλιά σου μεγαλώνει

Να αγαπάτε..

Πολλά τα λάθη και λίγα τα σωστά..

για όλους μας..

Και η ζωή να χαμογελά

κάποτε με μια μικρούλα πίκρα

ενόσω σχεδιάζουμε το αύριο..

Θέλω να το φωνάξω 

μα αρκεί κι ένας ψίθυρος

για όποιον ακούει..

Να κοιτάζετε στα μάτια τους αγαπημένους σας..

Απο κει κινά το μονοπάτι 

που οδηγεί στον κόσμο το δικό τους.

Να αγκαλιάζετε τους αγαπημένους.

Με το σώμα, με τη σκέψη, με την αποδοχή.

Με την κατανόηση 

και για όσα ακόμα σας είναι ξένα..

..και για όσα ακόμα δε φανταστήκατε ποτέ..

Κάποια κομμάτια μας μένουν αφώτιστα, βουβά..

Να αγαπάτε.. 

Όχι μόνο το δικό σας λουλούδι

μα όλου του κόσμου τα λουλούδια.

Με τη μοναξιά του αηδονιού,

τη σοφία εκείνου που έχασε τα πάντα,

την τρυφερότητα της μάνας..

Να αγαπάτε..

Δώσε σ εμένα τα κομμάτια..

Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις

Γιατί δεν αντέχουν οι άνθρωποι

Γιατί χάνονται δίχως μια λέξη

Γιατί προτιμούν να στέκουν μόνοι

στη σκιά. 

Η λογική θα πει τα δικά της

καλογυαλισμένα λόγια 

με ακρίβεια χειρουργού θα σχεδιάσει

σχήματα σαφή και πειστικά..

Στην αντίπερα όχθη, μόνες πάντα,

η πίστη κι η αγάπη.

Εκεί οι άνθρωποι δεν εξηγούνται.

Περνούν  ο ένας μέσα στ όνειρο

του άλλου

και συναντιούνται έτσι

έτσι μόνο συναντιούνται

δυο μοναξιές.

(Έγραψε το Λιλάκι στις 7/8 του 2015)

Σαν φτερουγίσει μια ψυχή..

Οι αγαπημένοι που δεν είναι πιά κοντά μας πάντοτε μας λείπουν.

Η απουσία τους μια διαρκής παρουσία,

 'φεύγουν μ' ακόμα είναι εδώ'.

Η ευχή και η αγάπη τους σκεπάζει και επουλώνει κάθε τραύμα, 

σε κάθε σκοτεινή πτυχή της ψυχής.

Το άγγιγμά τους, 

και πίσω απ τη βαριά κουρτίνα που χωρίζει το αόρατο απο το ορατό πιά, 

στις λιγόψυχες ώρες οδηγός..

Στο νονό μου..

Σαν φτερουγίσει μια ψυχή
για μάς αγαπημένη
ραγίζει μέσα μας η αυγή
και ραγισμένη μένει

Φεύγουν, μ' ακόμα είναι εδώ
μας σκάβουν, μας βαθαίνουν
και της ζωής το πιο πικρό
μάθημα μας μαθαίνουν

Κι όταν τους ακουμπά η καρδιά
ξανά, με το τραγούδι,
στη μνήμη τους, ευλαβικά
αφήνει ένα λουλούδι.

Για πού..

Χωρίς εσένα είναι ο κόσμος λιγότερο φωτεινός
και η σιωπή δεν έχει άλλα να μου πει τραγούδια

μέσα σε κάθε ράγισμα της φωνής, των άλλων,

πάντα θα δακρύζει κι ο δικός σου ο καημός

Κι αν δειλινό..

Κι αν δειλινό, από έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου..

Μιά ανάμνηση, από τα χρόνια της αθωότητας

που έγινε τραγούδι.

Απ' την πηγή όπου επιστρέφουμε πάντα

για να θυμηθούμε

ποιοί είμαστε

ξανά.

Ευχαριστώ από καρδιάς το Νικολή, για την υπέροχη μουσική και ερμηνεία.

..δειλινό, από έρωτα..

Μουσική, ερμηνεία: Νίκος Οικονομίδης

Στίχοι: Lila Lilak (Βασιλική).

Εκείνο που χαρίζεται

μ' ολάνοιχτη καρδιά

σκορπά στο φως και γίνεται 

παντοτινή αγκαλιά

Εκείνος που τον πόθο του

δεν έκανε θηλιά

στητός τραβά το δρόμο του

μαζί με τα πουλιά

.....................................

Κι αν δειλινό, απο έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου

τα χρώματά του βάφουνε

για πάντα την ψυχή σου

Το κανάλι του Νικολή είναι εδώ: https://www.youtube.com/user/nikosoikonomidis65

Το μονοπάτι της αγάπης..

Και νά πώς γεννιέται ένα τραγούδι..

Δυο δάκρυα

Δυο φίλοι

Δυο λόγια που όλο στροβίλιζαν στο νου..

Στίχοι, μουσική, τραγούδισμα..

Το μονοπάτι της αγάπης

όταν το βρεις να το διαβείς

δίχως παπούτσια, δίχως σκέπη

με την συμπόνοια σου ανοιχτή

Είναι απρόβλεπτο ταξίδι

θέλει στο φόβο αντοχή

άγριο χορό στην καταιγίδα

αλλά στον πόνο σιωπή

.........

Είναι πολύτιμο το δάκρυ

που στάζει από την καρδιά..

..κι έτσι μαθαίνεις να αγγίζεις

μόνο με χέρια απαλά

(Β)