..πριν γίνει στάχτη όλη η γη..

"..πριν γίνει στάχτη όλη η γη.."

Ένα ορχηστρικό θέμα κι ένα τραγούδι, στην πρώτη του εκτέλεση, απο την αγαπημένη ταινία Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα του 1969.
Μιμης Πλέσσας ο μεγάλος μελωδός, Άκος Δασκαλόπουλος, o ερωτικός.. Και μια αξέχαστη σκηνή απο την ταινία - το ερωτικό κάλεσμα της Μάρθας Καραγιάννη προς τον Κώστα Καζάκο, τραγουδώντας αυτό ακριβώς το τραγούδι, με τη φωνή της Δέσποινας Σταυρουλάκη που έχει μικρή παρουσία στη δισκογραφία, και κάποια περάσματα απο ελληνικές ταινίες..
Η Μάρθα Καραγιάννη στον κινηματογράφο συνήθως έπαιζε την κουτοπόνηρη κοπελίτσα που έψαχνε εναγωνίως το γαμπρό (τον Κώστα Βουτσά) αλλά στη ζωή της υπήρξε μια φλογερή, μοιραία γυναίκα. Κι αυτή της τη φλόγα δείχνει και στην ταινία Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα, όπου κόβει κυριολεκτικά ανάσες με τον ερωτισμό της, ακόμα και σήμερα..

Βέβαια, το υπέροχο αυτό τραγούδι έγινε πιό γνωστό στην εκτέλεση με τη Ρένα Κουμιώτη - επάξια, γιατί η Ρένα τα 'κατάπινε' αυτά τα σαγηνευτικά, γυναικεία ζεϊμπεκικα του Πλέσσα..
Η εκτέλεση της Κουμιώτη έχει ελαφρά παραλλαγμένους στίχους, τους εξής:

Έλα να σβήσεις τη φωτιά

Μουσική: Πλέσσας Μίμης

Στίχοι: Δασκαλόπουλος Άκος

Αν θες ν' ακούσεις πώς χτυπά

για σένα η καρδιά μου

σκύψε μια νύχτα πάνω μου

και πάρε τα φιλιά μου

Έλα να σβήσεις τη φωτιά

γλυκά, βαθειά μου μάτια

Πριν γίνει στάχτη όλη η γη

κι ο ουρανός κομμάτια

Αν θες να γίνει μια βραδιά

ζωή σου η ζωή μου

έλα σαν θάλασσα βαθειά

να λούσω το κορμί μου

προφανώς επενέβη κάποια.. λογοκρισία, γιατί οι στίχοι στην ταινία είναι πιο 'καυτοί'..

Αν θες να σβήσεις τη φωτιά

που καίει τα σωθικά μου

δως μου δροσιά απ τα χείλη σου 

και πάρε τα δικά μου

Έλα να σβήσεις τη φωτιά

γλυκά, βαθειά μου μάτια

Πριν γίνει στάχτη όλη η γη

κι ο ουρανός κομμάτια

Αν θες να γίνει μια βραδιά

ζωή μου η ζωή σου

σβήσε τ αστέρια μη μας δουν

και κάνε με δική σου

Καθένας κι ένας κόσμος..

Καθένας κι ένας κόσμος..

το πιο συχνά κόσμος κλειστός

Κι ούτε ευγενικά 

την πόρτα μη χτυπήσεις

Ως πού μπορεί να φτάσει η αγάπη 

δεν το γράφουν

τα βιβλία

Οι κώδικες των συναισθημάτων 

δεν αποκρυπτογραφούνται σε λέξεις

παρά μόνο

από σώμα σε σώμα

Απο σώμα σε σώμα

μεταγγίζεται η ζωή

Άπλωσε το χεράκι σου..

Στις 4 Μαϊου του 1988, στο θέατρο Παλλάς, ο Γιώργος Νταλάρας και η Δήμητρα Γαλάνη τραγούδησαν στη μεγάλη συναυλία/ μουσική παράσταση του Σταύρου Ξαρχάκου.

Λίγο αργότερα, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, μια επιλογή με τραγούδια απο την παράσταση κυκλοφόρησε σε cd , δίπλο βινύλιο και κασέττες.

Το συγκεκριμένο τραγούδι δε μπήκε στο δίσκο. Κι ας είναι μια μεγάλη ερμηνεία.

Η μελωδία, οικεία κι αγαπημένη, έχει ακουστεί στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου Το ταξίδι (1962), και στην ταινία Διπλοπενιές (1966). Το τραγούδι Έξω φυσάει και βρέχει, πρωτοτραγουδήθηκε απο το Σταμάτη Κόκοτα το 1968, στο δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου Χρώματα.

Οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, εντυπωσιακοί μέσα στη λιτότητά τους, με δυο λόγια στέλνουν το μήνυμα κατευθείαν στην καρδιά.

"Αφού μιλας για χωρισμό ας χωριστούμε απόψε

άπλωσε το χεράκι σου και τη ζωή μου κόψε

Φύγε λοιπόν και μην κοιτάς το δάκρυ μου που τρέχει
μα πάρε την ανάσα μου, έξω φυσάει και βρέχει.."

Θα σου φέρω απ τα βουνά..

"..Θα σου φέρω απ τα βουνά χαρούμενα λουλούδια, υακίνθους,

σκούρα φουντούκια και άγρια καλάθια πλεγμένα με φιλιά.

Θέλω να κάνω μαζί σου αυτό που κάνει

η άνοιξη με τις κερασιές."

Pablo Neruda

 

"Μουχαλεμπί και γκιούλ σερμπέτ ο αναστεναγμός σου

και του Χατζή Μπεκίρ λοκούμ ο τρυφερός λαιμός σου.

Ο κάθε λόγος σου γλυκός, σαν ραβανί αφράτος,

και σαν Αιβάν – Σεράι λοκμάς με μέλι μυρωδάτος." 

(Μαρία Ιορδανίδου - Λωξάνδρα)

Κι αν δειλινό..

Κι αν δειλινό, από έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου..

Μιά ανάμνηση, από τα χρόνια της αθωότητας

που έγινε τραγούδι.

Απ' την πηγή όπου επιστρέφουμε πάντα

για να θυμηθούμε

ποιοί είμαστε

ξανά.

Ευχαριστώ από καρδιάς το Νικολή, για την υπέροχη μουσική και ερμηνεία.

..δειλινό, από έρωτα..

Μουσική, ερμηνεία: Νίκος Οικονομίδης

Στίχοι: Lila Lilak (Βασιλική).

Εκείνο που χαρίζεται

μ' ολάνοιχτη καρδιά

σκορπά στο φως και γίνεται 

παντοτινή αγκαλιά

Εκείνος που τον πόθο του

δεν έκανε θηλιά

στητός τραβά το δρόμο του

μαζί με τα πουλιά

.....................................

Κι αν δειλινό, απο έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου

τα χρώματά του βάφουνε

για πάντα την ψυχή σου

Το κανάλι του Νικολή είναι εδώ: https://www.youtube.com/user/nikosoikonomidis65

Marina Abramovic - Ulay.

Marina Abramovic & Ulay. Ένας μεγάλος έρωτας τη δεκαετία του ’70-80. Δύο ανατρεπτικοί καλλιτέχνες. Μαζί έκαναν πολλές παράξενες performances στην προσπάθειά τους να χαρτογραφήσουν τα όρια της αγάπης και της συμβίωσης μέσω της ζωντανής αναπαράστασης, προσπαθώντας παράλληλα να τοποθετήσουν την performance ως τέχνη ισάξια με τις υπόλοιπες. Ακόμα και το χωρισμό τους έτσι τον έζησαν. Περπάτησαν οι δυο τους για πολλές μέρες κατά μήκος του Σινικού Τείχους από αντίθετες πλευρές και συναντήθηκαν στη μέση. Αγκαλιάστηκαν και δεν ξαναείδαν ποτέ ο ένας τον άλλο... Μέχρι την αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Νέα Υόρκη 30 χρόνια μετά (τον Μάιο του 2010). Στο «The Artist is Present»*, τη μεγαλύτερη και πιο απαιτητική της performance, η ιέρεια της σύχρονης τέχνης παρέμεινε για τρεις μήνες απαθής σε μια καρέκλα. Για 7.30 ώρες τη μέρα καθόταν ακίνητη, χωρίς να έχει το δικαίωμα να πιει, να φάει ή να κάνει οτιδήποτε, και οι επισκέπτες μπορούσαν να καθίσουν απέναντί της σιωπηλοί για ένα λεπτό. 750 χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν στο βλέμμα της. Ανάμεσά τους, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει, ήταν και ο Ulay...

(απο την athen's voice) 

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία με τίτλο  AAA-AAA, των Abramovic - Ulay, του 1976. Το θέμα είναι η σχέση ανάμεσα σε δύο εραστές.
(photo credits: http://pomeranz-collection.com/?q=node/39)