Στο θολωμένο μου μυαλό..

"..Φταίει το πάθος του τρελλού

του θολωμένου μου μυαλού.."

Αληθινά τραγούδια, για αληθινούς ανθρώπους..

......................

Ένα μεγάλο τραγούδι, σφραγισμένο απ το Στέλιο Καζαντζίδη.

Κι όμως, μια ακόμα ερμηνεία - διαμαντάκι. Από το Γιώργο Σακελλαρίου, όταν ήταν ακόμα ένα από τα μέλη της Οπισθοδρομικής Κομπανίας.

...............

Στίχοι:   Άκης Πάνου

Μουσική:   Άκης Πάνου

1η εκτέλεση:Στέλιος Καζαντζίδης    

Στο θολωμένο μου μυαλό

ο κόσμος είναι μια σταλιά, 

κάτι σκιές απ’ τα παλιά

και κάποιο πάθος μου τρελό.

Και κάποιο πάθος μου τρελό, 

στο θολωμένο μου μυαλό.

Το θολωμένο μου μυαλό

μ’ έχει προδώσει προ πολλού, 

του λέω αλλού και τρέχει αλλού, 

με κάνει και παραμιλώ.

Με κάνει και παραμιλώ, 

το θολωμένο μου μυαλό.

Του θολωμένου μου μυαλού

τους εφιάλτες τραγουδώ, 

κι αν σας επίκρανα ως εδώ, 

φταίει το πάθος του τρελού.

Φταίει το πάθος του τρελού, 

του θολωμένου μου μυαλού.

Να αγαπάτε..

Πολλά τα λάθη και λίγα τα σωστά..

για όλους μας..

Και η ζωή να χαμογελά

κάποτε με μια μικρούλα πίκρα

ενόσω σχεδιάζουμε το αύριο..

Θέλω να το φωνάξω 

μα αρκεί κι ένας ψίθυρος

για όποιον ακούει..

Να κοιτάζετε στα μάτια τους αγαπημένους σας..

Απο κει κινά το μονοπάτι 

που οδηγεί στον κόσμο το δικό τους.

Να αγκαλιάζετε τους αγαπημένους.

Με το σώμα, με τη σκέψη, με την αποδοχή.

Με την κατανόηση 

και για όσα ακόμα σας είναι ξένα..

..και για όσα ακόμα δε φανταστήκατε ποτέ..

Κάποια κομμάτια μας μένουν αφώτιστα, βουβά..

Να αγαπάτε.. 

Όχι μόνο το δικό σας λουλούδι

μα όλου του κόσμου τα λουλούδια.

Με τη μοναξιά του αηδονιού,

τη σοφία εκείνου που έχασε τα πάντα,

την τρυφερότητα της μάνας..

Να αγαπάτε..

Του κόσμου..

Κάποιοι άνθρωποι

στις μάχες με τους προσωπικούς τους δαίμονες

πιό συχνά χάνουν παρά κερδίζουν..

Μα είναι τούτες, οι ατέλειωτες μάχες

που τελικά σηκώνουν, χτίζουν 

άπιαστους κόσμους, μέσα τους.

Και το τραγούδισμά τους γίνεται μαγικό..