Παπαλάμπραινα αγαπημένη

Η πασίγνωστη και αγαπημένη Παπαλάμπραινα με τη φωνή του Δημήτρη Ζάχου, το κλαρίνο του Παναγιώτη Βασιλόπουλου και το βιολί του Γιώργου Κόρου. Ο Δημήτρης Ζάχος που έφυγε απ τη ζωή πριν δυο μήνες ήταν ένας θρύλος της δημοτικής μουσικής. Καταγόταν από τα Γιάλτρα Αιδηψού Ευβοίας.
Διετέλεσε παράλληλα με την τραγουδιστική του καριέρα και ψάλτης, με πολυετή θητεία (1951 – 1962) στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών.
Πρωτοεμφανίστηκε επαγγελματικά στο τραγούδι γύρω στα 1957 κι από τότε και για όλη του σχεδόν τη ζωή συνέχισε να τραγουδά σε μεγάλα κέντρα, σε ταινίες, αλλά και στο εξωτερικό για την ομογένεια.
Η εκτέλεση της Βοσκοπούλας από την ταινία ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας έγινε διάσημη με τη φωνή του.
_{^{Εδώ το βίντεο στο youtube: Παπαλάμπραινα - Δημήτρης Ζάχος}}

Τα κουτάλια της αγάπης

στο youtube

Οργανικός χορός της Καππαδοκίας σε 2/4. Ονομάστηκε Κόνιαλης (Κόνιαλι στην εδώ Ελλάδα) λόγω της καταγωγής του πιθανότατα, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Είναι ο χορός των κουταλιών, γαμήλιος χορός που τον χόρευαν κατά σειρά, μετά την στέψη, πρώτα ο γαμπρός και η νύφη και στη συνέχεια όλο το σόι.
Χορεύονταν επίσης από ζευγάρια, γυναικών ή ανδρών, ή από ανδρόγυνα. Το κάθε μέλος του ζευγαριού κρατούσε 4 κουτάλια, 2 σε κάθε χέρι.
Τα κουτάλια ήταν τριών ειδών:
Τα «ταχταδιώνας» (σανιδένια) με ζωγραφισμένα λουλούδια στο κοίλο μέρος και δίστιχα στην τουρκική γλώσσα στη λαβή, που τα έφτιαχναν στο Ικόνιο και στη Σίλλη.
Τα «σιδερώνας» (μεταλλικά) τα κοινά κουτάλια που χρησιμοποιούσαν στο φαγητό καθημερινά, που τα προμηθευόταν από την Κων/πολη και
Τα «κοκάλινα» που ερχόταν και αυτά από την Κων/πολη.
(πηγή: https://www.topoikaitropoi.gr/videos/choros-ton-koutalion-koniali-video/)
Στο ακορντεόν ο υπέροχος Λάζαρος Κουλαξίζης. Ένας μουσικός - θρύλος.
Ο Λάζαρος Κουλαξίζης ήταν γόνος οικογενείας μουσικών, από την Πόλη, που ήρθαν στη μαμά Ελλάδα το 22..  Πρωτοανέβηκε στο πάλκο σε ηλικία 10 χρονών. Στο παίξιμό του ενσωμάτωσε μικρασιάτικα ακούσματα και για πολλές δεκαετίες με τα μαγικά του πλήκτρα κέντησε πλήθος λαϊκών και δημοτικών τραγούδιών, στη δισκογραφία αλλά και δίπλα σε κορυφαίους μουσικούς και τραγουδιστές..
Μια συνέντευξή του εδώ

Συνέντευξη Λάζαρου Κουλαξίζη

Τα αποσπάσματα βίντεο από δω. Χορεύει ο Πολιτιστικός Σύνδεσμος Ζαγορίσιων.

βίντεο

Η πρώτη εικόνα είναι η Παναγία η Μπαλουκλιώτισα (Ζωοδόχος Πηγή στο Μπαλουκλί)
Οι καρτ ποστάλ είναι παλιές, εικόνες από τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη κυρίως.

Φανουρόπιτα Digestive (Με αλεύρι ολικής άλεσης και μαύρη ζάχαρη)

Η Φανουρόπιτα είναι μια ελληνική παράδοση, θρησκευτική αλλά κυρίως λαϊκή.
Την παραμονή της γιορτής του Αγίου Φανουρίου, ή ανήμερα (στις 27 Αυγούστου) οι γυναίκες πηγαίνουν την πίτα αυτή στην εκκλησία, μαζί με τα ονόματα των οικείων τους, για διάβασμα και ευλογία. Τα υλικά πρέπει να ναι πάντα μονά σε αριθμό. Πχ 7 ή 9 ή 11 κλπ.
Η παράδοση λέει ότι εκείνη τη μέρα μπορεις να 'τάξεις', μιαν ευχή, κάτι που επιθυμεις να 'βρεις'.
Φυσικά, καθώς πρόκειται για ένα ιδιαίτερα νόστιμο, θρεπτικό και νηστήσιμο γλυκό, μπορεί να παρασκευάζεται και να τρώγεται όλο το χρόνο.

Να λοιπόν μια συνταγή, 'εκσυγχρονισμένη' κατά μια έννοια, με αλεύρι ολικής άλεσης και μαύρη ζάχαρη. Δεν ειναι πολύ γλυκιά, αν σας αρέσουν τα πολύ γλυκά προσθέστε λίγη ζάχαρη ακόμη.

Υλικά
1 ποτήρι λάδι (ελαιόλαδο κατά προτίμηση)
1 ποτήρι κόκκινο κρασί (χρησιμοποιω Syrah που δεν είναι πολύ οξύ στη γεύση)
1 ποτήρι φρεσκο πολτό πορτοκαλιού (στην ουσία πορτοκάλι περασμένο στο μούλτι χωρίς την εξωτερική φλούδα μόνο. Για να μην πανε χαμένες οι ίνες.)
1 ποτήρι ξανθές σταφίδες
1 ποτήρι καρύδια χοντροαλεσμένα (να μην είναι και σκόνη, να τα νιώθουμε λίγο όταν τρώμε την πίτα)
3 κουταλιές της σούπας κακάο (άγλυκο)
2 ποτήρια μαύρη ζάχαρη
μισό κουταλάκι τσαγιού μαγειρική σόδα
3 ποτήρια (περίπου) φαρίνα ολικής άλεσης που φουσκώνει

Εκτέλεση

Βάζουμε το λάδι και το κρασί σε μια λεκανίτσα. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε την καστανή ζάχαρη. Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με ένα κουτάλι μέχρι να λιώσει αρκετά η ζάχαρη.
Διαλύουμε τη σόδα στον πολτό πορτοκαλιού και προσθέτουμε στο προηγούμενο μείγμα.
Ανακατεύοντας ρίχνουμε μέσα τις σταφίδες, τα καρύδια και το κακάο. Στο τέλος ριχνουμε κούπα κούπα το αλεύρι ανακατεύοντας (κατά προτίμηση με το χέρι) μέχρι να έχουμε έναν πηχτό χυλό (όπως του κέικ περίπου). 3 ποτήρια (ίδια μ αυτά που χρησιμοποιήσαμε για τη μέτρηση του λαδιού του κρασιού και του πορτοκαλιού) συνήθως είναι αρκετά.
Στρώνουμε σε στρόγγυλο ταψάκι διαμέτρου 30 εκατοστών, η άλλο παρόμοιας χωρητικότητας.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς, σε προθερμασμένο φούρνο, για 45 - 50 λεπτά περίπου (ως να βγει το μαχαίρι καθαρό). Αν θέλουμε πασπαλίζουμε με λίγη μαύρη ζάχαρη ακόμα που την έχουμε περάσει απο το μούλτι να γίνει πιο λεπτή.

Καλή επιτυχία!

Η Φανουρόπιττα της Λίλας

υλικά:

1 κούπα ελαιόλαδο

1 κούπα κόκκινο κρασί

1 3/4 κούπα καστανή ζάχαρη

1 κουταλιά σούπας κοφτή κανέλλα Κεϋλάνης (αν βάλετε την απλή βάλτε ένα κουταλάκι του γλυκού. Η Κεϋλάνης είναι γλυκιά)

1 κουταλάκι γλυκού γαρύφαλλο τριμμένο

3 κουταλιές σούπας κακάο

1 πορτοκάλι ολόκληρο, με τη φλούδα, καλά πλυμένο, πολτοποιημένο στο μούλτι

1 κούπα μαύρες σταφίδες

Φαρίνα που φουσκώνει, όση πάρει το μείγμα (να γίνει όπως ο χυλός του κέικ)

Παρασκευή της φανουρόπιττας.

Βάζουμε σε λεκάνη το λάδι, το κρασί και τον πολτό του πορτοκαλιού.

Προσθέτουμε τη ζάχαρη και τις σκόνες και ανακατεύουμε καλά, μετά τη σταφίδα και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε με το χέρι. Τέλος, προσθέτουμε λίγη λίγη τη φαρίνα, κοσκινισμένη, ανακατεύοντας καλά, με το χέρι πάντα. Σταματάμε όταν το μείγμα έχει γίνει ομογενές, σαν πηχτός χυλός για κέικ.

Βάζω το μείγμα σε πυρέξ η ταψάκι φούρνου που έχω απο πριν λαδώσει και πασπαλίσει με λίγη φαρίνα (τινάζω το ταψάκι μετά το πασπάλισμα). Στους 170 βαθμούς, στον αέρα, για 40-45 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο. Η φανουρόπιττα είναι έτοιμη όταν βυθίσω μέσα της μαχαίρι και βγει καθαρό.

Αν θέλετε πασπαλίζετε με ένα μείγμα κακάου και καστανής ζάχαρης, ή και με ζάχαρη άχνη.

.........................

Η φανουρόπιττα είναι κομμάτι της παράδοσής μας. Είθισται οι γυναίκες να την φτιάχνουν την παραμονή της γιορτής του Αγίου Φανουρίου (ή και ανήμερα) και να την πηγαίνουν στην εκκλησία για να τη 'διαβάσει' ο παπάς. Τάζουν στον άγιο για να βρούν κάποιο αντικείμενο που έχουν χάσει /(ή ακόμα και για να βρουν κάτι μή υλικό, όπως υγεία για παράδειγμα, ή, οι ανύπαντρες νεαρές κοπέλες έναν καλό σύζυγο!). Η παράδοση το χει οτι ο άγιος Φανούριος 'φανερώνει', καί τα χαμένα αλλά καί τα κρυμμένα.. Γι αυτό, ας προσέχουν οι πιστοί τί εύχονται!

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην πίτα είναι σε μονό αριθμό, 7, 9, 11 ή 13. Ο αριθμός 9 μάλλον είναι ο επικρατέστερος καθώς συμβολίζει τους 9 μήνες της κύησης.

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται έχουν κι αυτά τη σημασία τους. Το λάδι συμβολίζει την πίστη αλλά καί τη δύναμη για να αγωνιζόμαστε (ελιά), το κρασί (σταφύλι) τη χαρά, το αλεύρι (σιτάρι) την αφθονία, η ζάχαρη τη γλυκύτητα, οι σταφίδες την αγάπη, η κανέλλα την επιτυχία, την πνευματικότητα και τις αισθήσεις, το γαρύφαλλο προστασία και υλικές επιτυχίες, το πορτοκάλι θεραπεία, επούλωση αλλά καί ευημερία, ενώ τέλος το κακάο είναι σύμβολο γονιμότητας και της ίδιας της ζωής.

Η γιορτή του Αγίου είναι στις 27 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία οι παπάδες δεν προλαβαίνουν να 'διαβάζουν' τις πίτες και τα γλυκά που τους πηγαίνουν οι γυναίκες της ενορίας. 

Ας σημειωθεί οτι στα παλιά τα χρόνια τα κορίτσια έβαζαν κομμάτι της πίτας κάτω απ το μαξιλάρι τους, για τρεις μέρες, ελπίζοντας να δουν στον ύπνο τους το πρόσωπο του άντρα που θα παντρεύονταν.

Καλή επιτυχία!