Ο κόσμος ο δικός μου

Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Σκάλωσαν οι λέξεις

σε μια γραμμή απο σιωπή

ανάμεσα στο σκοτάδι

και στην αυγή

Κι αυτός που νιώθει δε μιλά

παρά με το τραγούδι

Δυο μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας
κ' εννιά δευτερόλεπτα.

Τι να τα κάνω τ' άστρα
αφού λείπεις;

Ένδοξοι κι άδοξοι
συναντημένοι κάποτε
στον ίδιο σφυγμό.
Δεν κάνει ο έρωτας
διακρίσεις.

Ούτε απόψε πανσέληνος.
Ένα κομμάτι λείπει.
Το φιλί σου.

Αυτός ο φόβος
μήπως έμεινε κάτι
που δεν το πήρα.
Κι ο φόβος
μήπως εκείνο το απέραντο
έχει τέλος.

(Γιάννης Ρίτσος, απο τη συλλογή: Γυμνό σώμα -1980)

Δύο σταγόνες αίμα

που έγιναν τραγούδι

ψυχή που ανεβαίνει

αγγίζει λες το Φως