Ο κόσμος ο δικός μου

Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

Φτάνει μια λέξη

δίκοπη

για να σκιστεί στα δυό

το σώμα της αγάπης.

Σκάλωσαν οι λέξεις

σε μια γραμμή απο σιωπή

ανάμεσα στο σκοτάδι

και στην αυγή

Κι αυτός που νιώθει δε μιλά

παρά με το τραγούδι

Δυο μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας
κ' εννιά δευτερόλεπτα.

Τι να τα κάνω τ' άστρα
αφού λείπεις;

Ένδοξοι κι άδοξοι
συναντημένοι κάποτε
στον ίδιο σφυγμό.
Δεν κάνει ο έρωτας
διακρίσεις.

Ούτε απόψε πανσέληνος.
Ένα κομμάτι λείπει.
Το φιλί σου.

Αυτός ο φόβος
μήπως έμεινε κάτι
που δεν το πήρα.
Κι ο φόβος
μήπως εκείνο το απέραντο
έχει τέλος.

(Γιάννης Ρίτσος, απο τη συλλογή: Γυμνό σώμα -1980)