Ο καθένας αγαπά..

Ο καθένας αγαπά

όπως το φεγγάρι

που κλείνει μέσα του 

Ο σπάνιος Πέτρος Πανδής τραγουδά Νότη Μαυρουδή και Γιάννη Κακουλίδη..
Απο παλιά ελληνική ταινία, απο κείνες που καθρέφτιζαν πόνους και μικρές ανθρώπινες χαρές και όνειρα. 

Συνειρμικά μου έφερε στο νου τους στίχους του Θωμά Γκόρπα*, στο ποίημά του Αναπόληση:

Θα καταργήσω τον ουρανό, θα καταργήσω τη γη
και θ’ αφήσω μόνο ένα ουζερί
για ένα πιοτό για ένα τραγούδι για ένα χορό
κι εσύ 

να περνάς απ’ έξω.

Και τούτο συνειρμικά μου θυμίζει το στιχάκι μου που μελοποίησε ο Νικολής δυο καλοκαίρια πριν..

Κι αν δειλινό, απο έρωτα,

χορέψεις τη ζωή σου

τα χρώματά του βάφουνε

για πάντα την ψυχή σου..

Και όλες μας τις συγκινήσεις.. 

..................................................
*Θωμάς Γκόρπας - Βιογραφικό
(απο το kyklos.wordpress.com)

Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη λεγόμενη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.
Πέθανε στην Αθήνα το 2003.

Θυμαροπιττάκια πανεύκολα με βρώμη και τυρί

Ένα γρήγορο και εύκολο πολύ σνακ, με μόνο επιβαρυντικό του το λίγο κίτρινο τυράκι.

Υλικά:
χυμός απο ένα μικρό πορτοκάλι
μισό κεσεδάκι γιαούρτι πρόβειο
1 αυγό
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
μισό κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
200 γραμμάρια κίτρινο τυρί τριμμένο (ό,τι σας αρέσει)
λίγο αλάτι (αν είναι γλυκό το τυρί, αν βάλετε αλμυρό δεν είναι απαραίτητο)
θυμάρι 2-3 πρέζες (ανάλογα με το γούστο)
Νιφάδες βρώμης (όσες χρειαστούν, περίπου 200 γραμμάρια υπολογίζω στη δόση. )

Ανακατεύω το χυμό του πορτοκαλιού και το γιαούρτι σε μια βαθιά λεκανίτσα. Προσθέτω τη σόδα και ανακατεύω καλά να διαλυθεί. Προσθέτω το λάδι, το αυγό, και μετά το τυρί, και τέλος τις νιφάδες λίγες λίγες. Ζυμώνω ελαφρά με τα χέρια μέχρι να έχω ένα μείγμα που να μπορώ να παίρνω κομμάτι στα χέρια μου και να το κάνω υγρό μπαλλάκι. Θέλω το μείγμα μου να έχει λίγη υγρασία για να γίνουν ζουμερά τα πιττάκια.
Προσθέτω τελευταίο το θυμάρι και ανακατεύω, και λίγο αλάτι (1 πρέζα) αν χρειαστεί.
Στρώνω το μείγμα σε φύλλο σιλικόνης μέσα σε ταψί φούρνου, ή και σε λαδόχαρτο. Το στρώνω με το χέρι να χρηματίσει ένα τετράγωνο πάχους περίπου μισού εκατοστού.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 175 βαθμούς για 15-20 λεπτά (παρακολουθώ πότε έχει χρυσίσει καλά)
Βγάζω το ταψί απο το φούρνο και χαράζω με το μαχαίρι σε τετράγωνα ή παραλληλόγραμμα στο μέγεθος που θέλω.
Καλή επιτυχία!

Επουλωτική Κηραλοιφή με Βαλσαμέλαιο

Υλικά (για ένα βαζάκι μεγέθους όσο το κεσεδάκι της γιαούρτης - τροποποιήστε αναλόγως)

20 κουταλιές σούπας βαλσαμέλαιο, ει δυνατόν σπιτικό
3 1/2 κουταλιές σούπας αγνό κερί μέλισσας, απο παραγωγό, τριμμένο στο τρίφτη, ή ξύσματα με μαχαίρι
1/2 κουταλιά σούπας πρόπολη απο παραγωγό, καθαρισμένη και τριμμένη
(αν δεν έχετε και δε μπορείτε να βρείτε βάλτε κερί στη θέση της, δηλαδή 4 κουταλιές σούπας κερί στο σύνολο)
1 κουταλιά σούπας βούτυρο καριτέ (shea butter)
μισό κουταλάκι γλυκού μέλι

10-15 σταγόνες αιθέρια έλαια (χρησιμοποίησα τσαγιόδεντρο και λεβάντα, που έχουν αντιφλογιστικές, επουλωτικές και αντιβακτηρηδιακές ιδιότητες -και πολλές άλλες- και ενδείκνυνται για δερμάτικά προβλήματα)

Εκτέλεση:
Σε μπαιν μαρί με νερό που σιγοβράζει σε χαμηλή φωτιά τοποθετώ το βάζο μου με το βαλσαμέλαιο και το κερί μέσα. Ακουμπώ και το καπάκι του πάνω ώστε να μην εισχωρούν υδρατμοί και παρακολουθώ, ώσπου να δω ότι έχουν λιώσει σχεδόν το κερί και η πρόπολη μέσα στο λάδι. Σ αυτό το σημείο προσθέτω το βούτυρο καριτέ, ανακατευω και αφήνω για λίγο ακόμα ώσπου να λιώσει κι αυτό και το μείγμα μου να έχει την υφή του λαδιού.
Βγάζω το βαζάκι απο το μπαιν μαρί και το ακουμπώ στον πάγκο εργασίας μου. Προσθέτω έναν κόμπο μέλι (μισό κουταλάκι του γλυκού περίπου) και τα αιθέρια της επιλογής μου, ενώ ανακατεύω απαλά. Αφήνω το μείγμα να κρυώσει φυσικά σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Φυλάω σε ντουλάπι, πχ στο ντουλάπι του μπανιου, ώστε να μην εκτίθεται στο φως. Δεν πρόκειται να χαλάσει αλλά με την έκθεση στο φως και στον αέρα αποδυναμώνεται η δράση των αιθέριων ελαίων.
Πρόκειται για μια θαυματουργή αλοιφή, που επουλώνει διάφορες δερματικές παθήσεις, ανακουφίζει πονεμένα μέλη, καθώς και ερεθισμούς και καψίματα. Φυσικά δεν αναπληρώνει τα φάρμακα του εμπορίου, αλλά είναι μια πολύ καλή, αγνή, και αβλαβής λύση πρώτης ανάγκης στο φαρμακείο σας.
Καλή επιτυχία!