Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

La Jeunesse blanche..




Η φιλτάτη, η άσπρη μας νεότης,
α η άσπρη μας, η κάτασπρη νεότης,
που είν’ απέραντη, κ’ είναι πολύ ολίγη,
σαν αρχαγγέλου άνω μας πτερά ανοίγει!...
Όλο εξαντλείται, όλο αγαπάει·
και λιώνει και λιγοθυμά εις τους ορίζοντας τους άσπρους.
A πάει εκεί και χάνεται εις τους ορίζοντας τους άσπρους,
για πάντα πάει.

Για πάντα, όχι. Θα ξαναγυρίσει,
θα επιστρέψει, θα ξαναγυρίσει.
Με τα λευκά της μέλη, την λευκή της χάρι,
θα έλθ’ η άσπρη μας νεότης να μας πάρει.
Με τα λευκά της χέρια θα μας πιάσει,
και μ’ ένα σάβανο λεπτό απ’ την ασπράδα της βγαλμένο,
με κάτασπρο ένα σάβανο απ’ την ασπράδα της βγαλμένο
θα μας σκεπάσει.

( La Jeunesse blanche (Η λευκή νεότης)
 -
Κ. Π. Καβάφης, Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, φλγ. επιμ. Γ. Π. Σαββίδης, Ίκαρος, Αθήνα 1993.)

(Το βίντεο απο το εξαιρετικό κανάλι του Μάνου Ορφανουδάκη, https://www.youtube.com/user/japan88gr?feature=watch ,  στο youtube)

2 σχόλια:

  1. Καλό απόγευμα Βασιλική ! Και πώς προφέρεται ο τίτλος ? Λα Τζουνέσσε Μπλάντσε ή λα τζουνέσε Μπλάνχε ???
    Το ποίημα πάντως ολίγον μακάβριο ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λα Ζενές Μπλάνς (με παχύ δέυτερο ς σε άψογα Γαλλικά) . Λές ε; :) Φιλιά!

      Διαγραφή