Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Πέφτει, σηκώνεται..







Πέφτει, σηκώνεται 
με στόμα σχισμένο

στόμα μια ανοιχτή πληγή
μια πληγή που δαγκώνει

δαγκώνει ένα κομμάτι
του αδελφού του

μασάει ό,τι απέμεινε
απ τα λευκά καλοκαίρια
απ τη διαύγεια χρόνων αλλοτινών

Τώρα παντού ξένοι, παντού εχθροί

στους δρόμους, στις γωνίες
πρώτες πηγαίνουν οι σκιές
και πίσω τους τα σώματα

σώματα με στόματα που 
δαγκώνουν
δαγκώνουν για να μην κλάψουν

 Πόσος πόνος  ακόμα
για να μάθουμε, ίσως, κάποτε..

.. οτι η μόνη απάντηση
σ' ένα έρημο στόμα που δαγκώνει
είναι το φιλί;

(έγραψε η Βασιλική, στις 18 Αυγούστου 2013)
(Picture credits: http://payall.dk/data/images/the-inner-pain.jpg )

4 σχόλια:

  1. Κάτι μάλλον θέλεις να γράψεις Βασιλική για την αποκτήωση του ανθρώπου γενικά ... και ο μόνος τρόπος να "εξημερωθεί " είναι γενικά το πλησίασμά του και η μετάδοση αγάπης ... Λίγο ουτοπικό το βρίσκω , αλλά πιστεύω ότι έχει πρακτική εφαρμογή !!
    Γειά σου Φιλτάτη ΒΑΣΙΛΙΚΗ !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αποτυπώνεις την κοινωνία εξαιρετικά. Πρέπει να κυκλοφορήσουν και τυπωμένα. Φιλάκια...
    to alataki

    ΑπάντησηΔιαγραφή