Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015

Σπιτική, αγνή κρέμα καθαρισμού προσώπου με φρούτα



Η συγκεκριμένη κρέμα καθαρισμού είναι δική μου εφεύρεση (μια απο τις πολλές) και απο τότε που την φτιάχνω δε χρησιμοποιώ κρέμες του εμπορίου πλέον.
Το δέρμα μας απορροφά 100% ό,τι βάζουμε πάνω του, γι αυτό και είναι πολύ σημαντικό να το ΄τρέφουμε' με αγνά υλικά. Την κρέμα αυτή θα μπορούσατε και να τη φάτε, αν και αμφιβάλλω αν θα σας άρεσε η γεύση λόγω του συνδυασμού των υλικών. ;))

Θα χρειαστώ
Λάδι
Γιαούρτι στραγγιστό
πολτό φρούτου (κατάλληλα φρούτα, ωμά, είναι: το μήλο, το πορτοκάλι, η φράουλα, το βερύκκοκο, το ρόδι, το σταφύλι και συνδυασμοί τους. Επίσης εξαιρετικό είναι το κυδώνι, κομμένο σε κομμάτια, βρασμένο σε σιγανή φωτιά με λίγο νερό ώσπου να μαλακώσει και να πιεί τα υγρά. Αποφύγετε το ροδάκινο γιατί ερεθίζει κάποια δέρματα, και βέβαια το λεμόνι.)
ελάχιστο αλάτι, ελάχιστη ζάχαρη, ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι, σταγόνες λεμονιού.
(στη φωτογραφία βλέπετε κρέμα κυδωνιού χτεσινή)

Πολτοποιώ το φρούτο,, πλυμμένο και κομμένο σε κομμάτια, στο μούλτι. Θέλω περίπου ένα φλυτζάνι του τσαγιού απο αυτό τον πολτό. Αν το φρούτο μου δίνει υδαρή πολτό προσθέστε και κάποιο δεύτερο για να είναι πιό πηχτός, πχ σταφύλι με μήλο. Στο πορτοκάλι βάζω καί τη φλούδα.
Σε μικρο κατσαρολάκι βάζω 2/3 του φλυτζανιού του τσαγιού ελαιόλαδο, σε σιγανή φωτιά ώσπου να γίνει ζεστούτσικο (αλλά όχι να κάψει). Αποσύρω απ τη φωτιά και προσθέτω τον πολτό λίγο λίγο, χτυπώντας με πηρούνι να ενσωματωθεί. Αρχίζω έπειτα να προσθέτω το γιαούρτι, περίπου 3/4 του φλυτζανιού του τσαγιού. Το προσθέτω λίγο λίγο μέχρι να δω ότι έχει χαθεί το λάδι απο την επιφάνεια της κρέμας μου και δεν είναι πλέον λαδερή.
Προσθέτω μια πρέζα αλάτι, ενα κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη, ένα κουταλάκι του γλυκού μέλι και λίγες σταγόνες λεμονιού. Ανακατεύω καλά. Αν θέλω πολύ λεία υφή περνάω απο το μούλτι.

Φυλάω την κρέμα μου στο ψυγείο. Για μια βδομάδα τουλάχιστον είναι κατάλληλη για χρήση. Κάποια στιγμή, επειδή είναι φρέσκια, μπορεί ν αρχίσει να αλλοιώνεται η οσμή της. Τότε δεν τη χρησιμοποιώ πιά, γι αυτό και φροντίζω να φτιάχνω μικρές ποσότητες, για μια βδομάδα περίπου. Η δοσολογία που έδωσα εδώ είναι για τρεις βδομάδες , άρα πρέπει ή να τη μειώσετε ή να μοιράσετε την κρέμα :) και σε άλλους, ή να τη χρησιμοποιήσετε και στο σώμα.

Όταν τη χρησιμοποιώ απλά απλώνω μια μικρή ποσότητα σε στεγνό δέρμα, σα μάσκα, αφήνω 5-10 λεπτά, τρίβω ελαφρά το δέρμα και μετά την αφαιρώ με νεράκι. Στεγνώνω με πετσέτα κανονικά.

Αφήνει το δέρμα απαλό και ενυδατωμένο ήδη. Λόγω των οξέων των φρούτων κάνει μαλακή απολέπιση, βοηθάει στην εξισορρόπηση του δέρματος και απαλλάσσει απο το σμήγμα.

Σε βάθος χρόνου θα δείτε το δέρμα σας πιό απαλό, ενυδατωμένο και ρόδινο.

Καλή επιτυχία!

Ανάλαφρα μπισκοτάκια βρώμης με μαύρη ζάχαρη

Υλικά για μία λαμαρίνα φούρνου

2 1/2 κούπες βρώμης, αλεσμένης στο μούλτι
4 κουταλάκια του γλυκού φουσκωτά μαύρη ζάχαρη
80 γραμμάρια βούτυρο αγελάδας μαλακωμένο εκτός ψυγείου
1 αυγό
1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
φρέσκος χυμός απο μισό πορτοκάλι
Ζυμώνω τα υλικά όλα μαζί (τη βρώμη στο τέλος, λίγη λίγη ώς να έχω μια ζύμη που να μην κολλάει ιδιαίτερα στα χέρια αλλά να είναι και κάπως υγρή)
Αν θέλω ποικιλία στη γεύση, αφού ζυμώσω τα υλικά χωρίζω τη ζύμη στη μέση και προσθέτω στο ένα μισό:
2 κουταλιές σούπας σταφίδες
ένα κουταλάκι του γλυκού κακάο
1 κουταλάκι του γλυκού μέλι
Πλάθω σε μικρά μπαλάκια τα οποία τα πλαταίνω πατώντας ανάμεσα στις δύο παλάμες. να γίνουν σαν μικροί δίσκοι (πάχους περίπου μισού εκατοστού)
Ψήνω σε βουτυρωμένη λαμαρίνα, η σε επιφάνεια σιλικόνης, σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 12-15 λεπτά.

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

Ο καθένας αγαπά..

Ο καθένας αγαπά
όπως το φεγγάρι
που κλείνει μέσα του 
 
 
 
 
Ο σπάνιος Πέτρος Πανδής τραγουδά Νότη Μαυρουδή και Γιάννη Κακουλίδη..
Απο παλιά ελληνική ταινία, απο κείνες που καθρέφτιζαν πόνους και μικρές ανθρώπινες χαρές και όνειρα. 

Συνειρμικά μου έφερε στο νου τους στίχους του Θωμά Γκόρπα*, στο ποίημά του Αναπόληση:
 
 
Θα καταργήσω τον ουρανό, θα καταργήσω τη γη
και θ’ αφήσω μόνο ένα ουζερί
για ένα πιοτό για ένα τραγούδι για ένα χορό
κι εσύ 
να περνάς απ’ έξω.


Και τούτο συνειρμικά μου θυμίζει το στιχάκι μου που μελοποίησε ο Νικολής δυο καλοκαίρια πριν..

Κι αν δειλινό, απο έρωτα,
χορέψεις τη ζωή σου
τα χρώματά του βάφουνε
για πάντα την ψυχή σου..


Και όλες μας τις συγκινήσεις.. 


..................................................
*Θωμάς Γκόρπας - Βιογραφικό
(απο το kyklos.wordpress.com)








Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη λεγόμενη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.
Πέθανε στην Αθήνα το 2003.